Her sene 26 Ağustos ile 30 Ağustos’u içine alan Ağustos’un son haftası “Zafer Haftası” olarak anılır. “Zafer Haftası”na adını veren ilk zafer 26 Ağustos 1071 tarihinde, Sultan Alparslan’ın Roma imparatoru Romen Diyojen’in ordusuna karşı kazanılan Malazgirt Zaferi’dir. Son zafer ise 30 Ağustos 1922 günü kazanılan Dumlupınar Zaferi’dir.
İlk zafer olan Malazgirt Zaferi, Anadolu’ya kapımızı açmış, 30 Ağustos Zaferi de 10 Ağustos 1920’de kabul ettikleri Sevr antlaşmasına karşı Avrupalı işgalcilerin suratlarına vurulan bir tokattı.
26 Ağustos 1071 günü kazanılan zafer de, 30 Ağustos 1922 günü kazanılan zafer de bu toprakların tapusudur ve kanla yazılmıştır.
Ağustos ve zaferler, benim hafızamda hep şiirlerle yer alır. İlk şiir 1971 yılında, Malazgirt Zaferi’nin 900. Yılı münasebetiyle Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu (1929-1992) tarafından yazılan Malazgirt Marşı idi. Çoğumuz hatırlar herhalde; şiir şöyle başlıyordu:
Aylardan Ağustos, günlerden Cuma,
Gün doğmadan evvel İklim-i Rum’a,
Bozkurtlar ordusu geçti hücuma
Yeni bir şevk ile gürledi gökler
Ya Allah… Bismillah… Allahuekber!..
Daha sonra Ağustos ayının zaferlerle dolu olduğunu gene Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu şu dörtlüğünde, Ağustos’ta kazanılan 3 zafere dikkat çekerek şöyle söylüyordu:
Başbuğlar tuğ kaldıranda
Atlar dizgin dolduranda
Malazgirt’te Çaldıran’da
Sakarya’da gör meydanı
Gençosmanoğlu,Malazgirt ile beraber Çaldıran 23 Ağustos 1514 tarihinde, Yavuz Sultan Selim’in Şah İsmail’e galebesine ve 23 Ağustos günü başlayıp 13 Eylül 1921’de Avrupalıların piyonu Yunanlılara karşı kazanılan Sakarya Savaşını hatırlatıyordu.
Yetik Ozan (Turgut Günay, 1942-1979) da Ağustos şiirinin ikinci dörtlüğünde “zaferler ayı Ağustos”u şöyle ifade ediyordu:
Gün yürür; dağ, yazı gölgeye girer,
Öfkeli başaklar dalgaya girer,
Anılar birer tunç tolgaya girer;
Zafer bayraklaşır başlar katında.
***
26 Ağustos 1071 zaferi ile 30 Ağustos 1922 zaferleri bende iki şiirle yer bulur. Birincisi, Niyazi Yıldırım Geçosmanoğlu’nun Malazgirt Marşıdır; ikincisi için, Yani 30 Ağustos Dumlupınar Zaferi için de Yahya Kemal Beyatlı (1884-1958) taarruzun başladığı gün olan 26 Ağustos’a dikkat çekerek bir dua şiiri söylemiştir. Şiir şu:
Şu kopan fırtına Türk ordusudur yâ Rabbî
Senin uğrunda ölen ordu budur yâ Rabbî
Tâ ki yükselsin ezanlarla müeyyed nâmın
Gâlib et çünkü bu son ordusudur İslâm'ın
Yahya Kemal, milletin direncini ve beklentisini gösteren bu şiirle, Anadolu kapısının işgalci emperyalistlere ebediyen kapalı olduğunu dile getirmiştir.
AĞUSTOS AYI DİĞER ZAFERLERİMİZ
Ağustos ayını zaferlerle dolduran bir milletin torunlarıyız. İşte Ağustos zaferlerimiz:
11 Ağustos 1473 Otlukbeli Zaferi, 23 Ağustos 1514 Çaldıran Zaferi, 24 Ağustos 1516 Mercidabık Zaferi, 29 Ağustos 1521 Belgrad'ın Fethi, 29 Ağustos 1526 Mohaç Zaferi, 1 Ağustos 1571 Kıbrıs'ın Fethi.
UNUTTURULAN BİR ZAFER: 30 AĞUSTOS 1922 REVADÜZ ZAFERİ
Tarih kitaplarında yazmaz, Türk aydını bilmez… Hatta unutturulduğunu bile söyleyebiliriz. Bizim İngilizlere karşı kazandığımız bir zaferimiz vardır: Revandüz/Revandiz Zaferi. Millî Mücadele yıllarında İngilizler Kerkük ve Musul civarını işgal etmek istediler. O civarda bulunan Revandüz’de Özdemir bey adlı bir Türkmen beyi, halkı örgütledi ve uzun bir zaman İngilizlerle savaştı ve 30 Ağustos 1922 günü İngilizleri kesin bir mağlubiyete uğrattı. Özdemir beyin İngilizlere karşı mücadelesi 23 Nisan 1923’e kadar devam etti ve sonunda Ankara’dan gelen “Cepheyi terk et. İran üzerinden Ankara’ya gel” denince Özdemir bey cepheyi terk etti. Niyeyse bu zaferimiz ve mücadelemiz kitaplarda yer almaz. Tıpkı Kûtü’l-Amare gibi İngilizlere karşı kazanmış olduğumuzdan mıdır nedir, Cumhuriyet devrinde Çanakkale Zaferi dâhil, bu zaferlerden söz edilmez. Çanakkale kutlamaları 1933 yılında Hüseyin Nihal Atsız ve arkadaşları tarafından başlatılmıştır.
Ağustos ayının tarihimizdeki yerini bilme dualarımızla…
