Değerli Dostlarım; Ağzımızdan düşürmediğimiz iki cümle vardır. Sağlık her şeyin üstündedir. Önce sağlıklı olmak lazım. Muğla ilimizde şu an itibarıyla 13 ilçe bulunmaktadır. İlçem Ula hariç her ilçede “Devlet Hastanesi” vardır. İlçem Ula'da hastane hiç olmadı. Hiç yapıl(a)madı. Tabii Ula ilçesi Muğla'ya çok yakın, hastane yapılmasa da olur zihniyeti galip gelmiş olabilir. Muğla Tıp Teşkilatı olan Eğitim ve Araştırma Hastanesi yapılarak devreye alınmadan önce Ulalılar olarak diyelim İzmir Ege Üniversitesi Hastanesi ya da Dokuz Eylül Hastanesi'ne giderdik. Geceleyin (eğer aracınız var ise) yola çıkarsınız ve sabaha yakın hastanede kuyruğa girersiniz. Eğer aracınız yok ise Muğla'daki bir yakınınıza geçici misafir olur, geceleyin kalkan 02.30-03.30 ya da 04.30 otobüslerine binerek sabahleyin hastaneye ulaşır ve kuyruğa girer, sıra bulabilirseniz sağlık aramak için doktor ile görüşme imkânına sahip olabilirdiniz. Bendeniz defalarca bu sendromu yaşadım. Yok eğer sağlığınız o kadar bozuk değil de Devlet Hastanesi'ne gitmek isterseniz (devlet memurları için) önce kurumunuzdan “VİZİTE” kâğıdı hazırlattırır ve 1 ya da 2 No'lu Sağlık Ocağı'na gidersiniz. Eğer orası hastaneye havale eder ise Muğla Devlet Hastanesi'ne sevk olur ve yine doktor sırasına girer ve gün içinde olabilirse doktor ile görüşebilirdiniz. Bu cümleleri okuyan gençler bırakın canım masalı, böyle şeyler mi olur derler. Ancak bir Muğlalı, bir Ulalı olarak bizzat yaşadım. Sizler de yaşamışsınızdır umarım.

Önceki yazılarımdan birisinde 24 saat hizmet veren 112 Acil Servis Polikliniğimizin kapatılması ile alakalı uzunca bir yazı yazarak kamuoyunun dikkatini çekmeye çalışmış idim. Neydi o konu, kısaca hatırlatayım. İlçem Ula'da Yeni Sağlık Merkezi yapıldı. En eski ve 2009 yılında yapılan iki (bitişik) binada hizmet veriyordu sağlık hizmeti idari birimleri. Yeni binaya taşınınca en eski binada değil de 2009 yılında yapılan binada 24 saat hizmet üreten ve çok yerinde bir kararla faaliyete geçirilen 112 Sağlık Polikliniğimiz, 2009'da yapılan binanın “RUHSATI” olmadığı için sağlık kurumunda hizmet veren bir sendikanın ortaya çıkarması sonucunda 112 Acil Polikliniğimiz sadece geceleri saat 23.30'a kadar hizmet verecek biçimde yeni binanın ikinci katında konuşlandırılarak kısıtlı imkânlarla hizmet vermeye devam ediyor. Sonradan öğrendik ki yeni bina yapılması esnasında eski binaların yıkılması şartıyla bu yeni binaya yapı ruhsatı verilmiş. Amma bina 2009 yılında sapasağlam olmasına rağmen bina yıkılacak!

Gelelim Muğla Merkez ilçede (bugünlerde adı Menteşe, hiç de alışamadım bendeniz) Muğla Devlet Hastanemiz var idi. Hani hatırlarsınız Devlet Hastaneleri ile Sigorta Hastaneleri birleşti ya, o sıralardan beri bu karmaşa ve belirsizlik devam ediyor. En eski hastaneyi bilmeyenler vardır. Şimdi oralarda Atatürk Büstü ve parka benzer bir alan var. Onun hemen doğu kısmında çok katlı yeni hastanemiz var idi. Hemen arkasında ilaveler yapılarak hastanemizin yatak kapasitesi çoğaltılarak bugünlere geldik şükür. Tabii Devlet Hastanemizin hemen bitişiğinde de Sigorta Hastanemiz mevcut idi. Muğlamız için bu kazanımdı belki. Diğer illerde ya da ilçelerde bu durum var mıydı bilemem. Sonunda büyük mücadeleler sonunda hastaneler bir bütün hâlinde hizmet vermeye başladı. Bu sefer de yetmemeye başladı. Uzun yıllardan beri Muğla il merkezindeki bu sıkıntılı durum hiç geçmedi nedense. Efendim bu binalar depreme dayanıklı değil. Yıkılması lazım. Doğru olabilir. Tartışılabilir. Ancak bir durumu ortaya koymamız gerekmez mi, tamam depreme dayanıksız olan binaları yıkalım. Önce 100 yataklı, sonradan 150 yataklı, sonradan da 200 yatak kapasitesine ulaşan böylesine devasa bir yapıyı ortadan kaldırınca bu vatandaş nereye gidecek. Bizim dilimizde çok güzel terimler vardır. Tedrici olarak yapılır. Kısım kısım yapılır. Kervan yolda düzülür.

Muğla Merkez'de oldukça hararetli tartışmalar var. Hepsini okuyor ve izliyorum. Bana yağcılık yapıyorsunuz diyebilirsiniz, yağ çekiyorsun bir çıkarın mı var da diyebilirsiniz. Muğla Devlet Hastanesi hakkında en en en çok yazı kaleme alan değerli ağabeyim Üstat Özcan ÖZGÜR Beyefendi'dir. Sonra da Hamle Medya Grubudur. Hâlen de devam ediyorlar mücadelelerine. Amma ne yazık ki daha düne kadar kulaklarını gözlerini kapatanlar birden ayağa kalktılar. Ne oluyor beyler, Muğla Devlet Hastanesi yeni mi gündeme geldi? Yıllarca hem Hamle Medya Grubumuz hem de Özcan ÖZGÜR ağabeyimiz yazarak çizerek bu Muğla Devlet Hastanesi'nin yenilenmesi ve en az 500 yataklı bir “Muğla Devlet Hastanesi” yapılması şarttır diye yüksek sesle dile getirmelerine rağmen geçenlerde bir seçilmiş arkadaşımızın konuyu TBMM'de gündeme getirmesiyle birlikte ortalık ayağa kalktı, efendim hastanemiz yıkılmasın. Tamam da DEPREM olayını nereye koyacağız. Depremin/zelzelenin ne zaman olacağını, ne zaman yer sarsıntısının olabileceğini önceden bilemediğimiz, bilemeyeceğimize göre şimdiye kadar neden tedrici olarak kısım kısım yapılmadı!?... Madem depreme dayanıksız olduğu raporlarla belgelendiğine göre neden tavsadı bu işler. Neden? Belki haddimi aşıyorum da içim acıyor içim. Şimdi ne olacak. Muğla Devlet Hastanemizin yıkım kararı verilmiş durumda. Belki bir durdurma işlemi olur da Muğla Devlet Hastanesi'nden kolay yolla sağlık hizmeti alan gerek kronik, gerek yaşlı ve gerekse ulaşım kolaylığı bakımından hizmete elverişli olan bu hastanemizin belirsizliği ortadan kalkar. Yine haddimi aşacağım belki de, yine önceki yazılarımda bahsettim. İnsan hayatı için müsamaha geçerli değildir. İnsan sağlığı için müsamaha göstermek geçerli bir sebep değildir. Başka illerde elbette sağlık sorunları vardır. Amma bizim Muğla Devlet Hastanesi'nin başına gelenler kadar vahim bir durum yaşayan bir il merkezi yoktur diye düşünüyorum. Son olarak yıllar önce Sağlık Bakanlığımızda uzun yıllar üst düzey bir bürokrat ağabeyimizden (emekli olmuş) duymuştum, Muğla Devlet Hastanesi'nin yenilenmesi çalışmaları zamanında neden 200 yataklı değil de 500 yataklı hastane yapılması talebinin yapılmamasını tenkit etmiş idi. Bırakın 500 yataklı Devlet Hastanesi'nin yapılmasını, daha depreme dayanıklı olmayan bir hastanemize bile sahip çıkamamak nasıl bir duygu. Yazım aldı başını gitti. Biraz uzadı ama ortada bir gerçek var. On yıllar önce yapılması gereken ama yapılamayan ve geldiğimiz noktada ise oldukça vahim bir durum yaşadığımız bu içinden çıkılamaz hâlden nasıl çıkarız, bu çok düşündürücü.

Hoşçakalınız, sağlıcakla kalınız.

0 533 657 03 96 [email protected] Reşat ÖZTEPE