Pozitifolmak, pozitif bir düşünce ve yaşam biçimine sahip olmak, modern psikolojininönemli konularından ve tartışmalarından biri.
Yaniiyimser olmak.
Pozitifolmak, iyimser olmak doğuştan sahip olunan bir özellik midir? Ya daöğrenilebilir bir durum mudur?
Olaylara,ilişkilere ve insanlara farklı bir bakış açısıyla bakabilmek her zaman mümkünmüdür?
Elbettemümkündür. Araştırmalar ve deneyimlerimiz bunun mümkün olduğunu gösteriyor.Yeter ki insanın bu konuda bir farkındalığı olsun. Buna dair içten gelen güçlübir isteği olsun.
Bufarkındalık, bazen de bir iç etkiyle değil, güçlü bir dış etkiyle deoluşabilir.
Kişininyaşadığı başarısızlıklar, yakınlarını kaybetmesi, ticari hayattaki kötügidişler ya da yakalanılan hastalıklar.
Örneğintest sonucunda POZİTİF olmanız.
Hiçbeklemediğiniz bir anda gelen "Testiniz pozitif." telefonu ile hâlâ aynıiyimserliği koruyabilir misiniz?
Buhaberle hayatın geri kalanına dair düşünceler nasıl savrulmaya başlar?
İyimserlikile virüs arasında sıkışan ciğerleriniz, nefes alıp verirken ne kadar zorlanır?
Belirsizlik,yakınlarınıza zarar verme endişesi, evde bir odaya kapanma ya da bir hastaneyatağına bağlanma korkusuyla bastıran ateş ile içinizden gelen serin duygularınarasına sıkışınca hâlâ aynı "pozitif" bakışı koruyabilir misiniz?
Birhafta süren yoğun halsizlik, ateş, kemik ağrıları ve bunlara bağlı krizlerinardından "pozitif" haberinin gelmesi, belki de psikolojik olarak bana daha iyigeldi. Çünkü bu bir hafta cidden çok kötü bir haftaydı. Bu bir haftanın sonundagelen korona haberi çok da yıkıcı olmadı. Böyle karmaşık duyguların sağanağıaltında, testin pozitif olmasının sonuçlarını çok da kavrayamadan evdekarantinaya alındım.
İştebu psikoloji ile korona ile savaşmaya başladım. Beni her yoklayışında hiç oralıolmadım. Soranlara, hep "Şükür, iyiyim." dedim. Çünkü iyi olacaktımAllah'ın izniyle. Dostların duasıyla iyileşecektim. Tescilli bir "pozitif"olarak pozitif olmalıydım, iyimserliğimi korumalıydım.
Hastalığımıannelerime ve babalarıma söyleyemedim. Ben burada ne kadar iyi olsam da, nekadar "iyiyim." desem de onların anne ve baba yürekleri uzaktan buna inanmaktazorlanacaktı. Haberlerde gördükleri her korona hastası, onlara beni hatırlatacaktı.Onun için söyleyemedim.
Evdekarantinaya ve tedaviye devam. Az kaldı inşallah. Her şey iyi gidiyor.
"Pozitifolmak"; hayallerimi, hedeflerimi değiştirmeyecek. "Pozitif olmak", hayatabakışımın pozitif olmasını etkilemeyecek.
Şifave deva için sahibine teslim oldum.
Dualarınızdaunutulmamak dileğiyle.
02.09.2020
