"Mevsimlerkarartmasın içini, ağartsın. Kendi içinde paklasın. Soğuk da sıcak da ne güzel,üşümek de yanmak da ne kadar güzel!.. Donmanın ve yanmanın sırrınca yaşamakarşı en büyük borcun mücadele etmek, bütün dertlerince, bütün şikâyetlerince,bütün mazeretlerince savaşmak.
Susmak, sadece susmak. Sükût, en büyük hazine.Bir uyanış. Mevsimlerin uykusunda demlensin bütün güzellikler. Sükûtun sırrıncahuzur var. Güneşi gördün mü bir kere, bu zemheri vakitler sırrınca her muştununardında bir cennet var."
Bizyarattıklarına ne kadar da cömertsin Ya Rabbim!.. Cihan içine bin bir güzelliğisaklıyor. Her bir güzellik zerresince bunu idrak edenler için var.
Farklımevsimlerin zemheri zamanlarındayız. Mevsimlerin ortasında hem kışı hem baharıyaşıyoruz. Lâl oldu diller, gözler seyri temaşada. Tabiata bakan gözlerde huzurvar.
Dahadün sabah ne kadar da üşüyorduk. Soğuk içimize işledikçe şikâyet ediyorduk.Hastalıklar yakamıza yapışmış, bırakmıyordu peşimizi. Ya da sabah güneşidoğduğu andan yakıyordu, hep terliyorduk. Soğuktan ayrı sıcaktan ayrıkaçıyorduk.
Oysaher mevsim kendi ihtişamında yaşanırken, aynı mevsimler bize ne kadar damanidar güzellikler sunma gayretindeydi. Sadece soğuktu, sadece sıcaktı ya dasadece ılıktı bütün öznemiz, eylemimiz. Yanmaya talip olmayan insan sıcaktankaçtığı gibi soğuktan da kaçıyordu elbet. Soğuk da yakar oysa, sıcak da.. Amasıcakla soğuğun karıştığı zamanlarda ne kadar yanmaya duracağız. Ne üşüyeceğizne de ısınacağız.
Oysahiç de göründüğü gibi değil. Tabiat kendi doğallığında, kendi ahenginde, kendisessizliğinde. Mevsimleri anlamayan, yanmaya talip olmayan bizlere bu zemherizamanlar şifa gibi gelmeli aslında. Nasıl bakarsak öyle görürüz. Bakmanınsırrında her şey. Ya da bakmaya atlip olanın, insanın! İnsan neyi görmek ister?Huzur, sükûnet ve de muhteşem bir tabiat. Gökyüzü pırıl pırıl. Ruhunda sükûneteeren insan huzura ermez mi? Huzura erdikçe ruhunun tabiatında da huzura erer.
Mavininve toprağın arasında rahmet ve şifa var. En büyük kaynağı ise güneş. Zamandokunmada insana; yoksa dokundurmada mı?
Mevsimlerinher geçişinde kendine geliş bir nispetinde, uyanış yaşanır. Bir yandanüzerindeki bütün yüklerden silkeleniş, arınış. Soğuk da yakar demiştik ya.Soğuğun yakmasında büyük bir sessizlik var.
Sessizliğinhükmünde zaman. Kendi içinde bir muhasebe, hesaplaşma. Tabiatın sunduğu bütüngüzellikler birden elinden alınınca sadece kendine bakma zamanları. En büyükhazine sessizlik. Halbuki yanmaya talip olmayana bu sessizlik bir işkence!.
Bakzemheri zamanlarında nasıl da yüzü gülüyor? Huzur var gözlerinde, birmuştulanma. Bak yazdan sonbahara geçişin ortasında ümitler, hayaller kurmavakti.
Oysadoğru okumalara girişse insan, talip olsa bir kerecik yanmaya. Sonbahardan kışaonu alıp aklığın, berraklığın, arınmanın iklimine götürecek. Şimdi diller lâlolmalı.
Bırakmalıbütün şikâyetlerini, bütün mazeretlerini. Çünkü soğukta da sıcakta da yanmayatalip oldun mu bir kere daha bir güç verir içindeki yenilenme, dirilme sana.
Baktabiat de susuyor. Susmak ölmek, yitip gitmek değil ki aslında. Sen her kıştaölümü gördüğün için sırtında taşıdığın onca yükle kaçma telaşındasın. Oysahiçbir kaçış kurtuluş değildir. Teslim ol, hükme rıza kıl ki içindekiyenilenmeye, dirilmeye dur.
Bak,tabiat de içten içe yenilenmekte. Kendi muhasebesini yapmakta. Yanarken biryandan; için için yanmaya talipolacaklara ibretlik bir gösterime durmakta. O senin için ervah- ı âlemde sükûtakayıt tutmuştur.
Bırakbütün dertlerini, tasalarını, şikâyetlerini. Onlar zaman içinde suret gibidir.Hiçbir kaba sığmaz. Uçar gider elinden. Oysa bak zamanın hükmünde bütün kış,sadece görmen için var. Sadece bak, göreceksin yanmada ne büyük şifa var.
Susmak,sadece susmak. Seyir telaşından huzura ermek. İçindeki huzura. Bütünseslenmeler sadece sana. Kendi içinde bütün apak dünyadan aklanmaya dur.
" En iyi anlatış artık susmaktır
Anladım bunu ben seni bilince
Geldenize yaslan yalnız denize
Sırrını denizler taşır insanın
Zamanbir hızdır ve yıldızdır akan
Esneyen günler ve gece üstünden"
Mehmet Âkif İnan
Mevsimler karartmasın içini, ağartsın.Kendi içinde paklasın. Soğuk da sıcak da ne güzel, üşümek de yanmak da ne kadargüzel!.. Donmanın ve yanmanın sırrınca yaşama karşı en büyük borcun mücadeleetmek, bütün dertlerince, bütün şikâyetlerince, bütün mazeretlerince savaşmak.
Susmak, sadece susmak. Sükût, en büyükhazine. Bir uyanış. Mevsimlerin uykusunda demlensin bütün güzellikler. Sükûtunsırrınca huzur var. Güneşi gördün mü bir kere, bu zemheri vakitler sırrınca hermuştunun ardında bir cennet var.
