1
İnsan; görmezden gelindiğinde, arkaya itildiğinde, kapıda bekletildiğinde kendini bir fazlalık gibi görüyor.
İnsan, sevdiği yere/yüreğe sığmayınca/sığdırılmayınca kendi içine, kendi dünyasına da sığamıyor.
Huzursuz oluyor, motivasyonu ve verimi düşüyor.
Ve çekip gidesi geliyor sığamadığı, sığdırılmadığı hayattan.
Bir yüreğe sığabilmek, bir saraya sultan olabilmek için…
2
“Anlaşılmamak insanın cehennemidir.” diyor yazar. Sevdiğin insanların, yakınındaki insanların seni anlamaması… Yol arkadaşlarının seni anlamaması…
Anlaşılmayan ve zamanla yolculuğu bir cehenneme dönen, her gün aynı şeyleri yaşamanın ıstırabından kurtulmak isteyen insan, yeni bir yol aramalı/bulmalı kendine.
Yeni bir hikâye yazmak, anlatmak için… Hikâyesini dinleyen ve anlayan birilerini bulabilmek için…
Anlaşılmama cehenneminden çıkıp kendine yeni cennet bulabilmek için…
3
Bu dünyada kalıcı değiliz. Gitmeye geldik. Bunu farkında olmak, meşakkate ve değişime yol vermek demek. Bunun içindir ki yazar, “Gitmek zehri insanın kanına bir kez karışınca artık iflah olamayız.” diyor.
Git ve değiş! Tası tarağı topla, git. Kendine yeni bir oba bul. Yoksa yeni bir oba kur. Çadırını bu yeni obaya kur ama yine de gitmeye yazgılı olduğunu unutma.
Yerleşme!
Git, koparıldığın öz yurduna kavuşabilmek için…
4
İnsanı yara değil, dostun/sevdiğin açtığı yara incitir. Kalbimizdeki en derin yara, sevdiklerimizin açtığı yaralardır. Çünkü sadece onlar girebilir yüreğimize teklifsizce. Onların geçiş üstünlüğü, ayrıcalığı vardır bizde.
Onun içindir ki vurulmak değil, sevdiği ve değer verdiği kişi tarafından vurulmak yaralar, acıtır, öldürür insanı.
Yarayı iyileştirmenin bir yolu da gitmektir. Çünkü insan, ehl-i seferdir. Yolcudur. Bilir ki kalırsa yarası kapanmayacak hatta daha da büyüyecektir. Kalırsa daha çok yaralanacaktır.
Vakti geldiğinde gidebilmeli insan, iyileşmek için…
5
Görmezden gelmek, göz temasından kaçınmak…
Yüzünü başka yöne/birine çevirip uzun uzun bakmak…
Geçiştirmek, aceleye getirmek, ertelemek…
Seni ve yaptıklarını görmezden gelip bütün ilgisini ve nezaketini başkalarına yöneltmek…
İşte bütün bunlar birer örtülü mesaj. Gitme vaktinin geldiğinin işareti. “Git!” demenin bir başka ifadesi. Hâl böyle olunca beklemek anlamsız. Orada kalmaya gerek yok artık.
Yürek soğuyunca göz kaçıyor. Kendine bakan gözler kaçınca da insanın tadı kaçıyor. Tadın kaçınca da ısrarın bir anlamı kalmıyor. Gözler, “Git!” diyorsa her şey bitmiştir artık. Gitmek en güzeli.
Vakti gelince gitmek lazım, yeni yüreklerde sıcak bir yer bulabilmek için…
09.07. 2025
