Bazı insanlar vardır,
Hayatlarını değiştirirler,
Bazı insanlar vardır,
Yaşadığı çevrenin hayatlarını değiştirirler.
Peki biz ne yapacağız?
Zorlu bir süreçteyiz,
Bir dönüm noktasındayız.
Bir karar aşamasındayız.
Tabi ki de dünyanın,
Tabi ki de Anadolu’nun
Değişimi için uğraşacağız.
Doğruya doğru,
Yanlışa yanlış diyeceğiz.
Ülkemizde yaşayan,
Aklı başında olan herkes biliyor ki,
Yanlış bir tarım politikası içindeyiz.
Tarımı tırpanladık.
Tarımı talan ettik.
Tarımsal üretime sela okuduk.
Üretimi zehirli kimyasallarla yaparak,
Toprağımızı ve halkımızı hasta ettik.
Ata tohumlarımızı kullanmamız yasaklanarak,
Küresel şirketlerin ticari tohumlarına mahkum edildik.
‘Milli Ekonominin Temeli Tarımdır’ diyen,
Mustafa Kemal’in yolundan çıkıp,
Küresel iblislerin eline düştük.
Ay ne olacak ki,
‘Paramız var ki ithal edebiliyoruz gıdayı’ deme şuursuzluğuna geçtik.
Bir tarım bakanımız.
Bu idrakla laflar ediyordu,
Koltuğundan oldu sonra.
Unutmamalıyız ki ekonominin temeli tarımdır’,
Bu ülkü yol haritamızdır.
Tarım hayattır.
Tarım gelecektir.
Tarımsal üretim tam bağımsızlığa giden yoldur.
Ve daha vahim noktaya doğru savrulup hızla ilerlemekte iken,
Ülkemizde güzel örneklerde var.
İzmir Büyükşehir Belediyesinin,
‘Başka bir Tarım Mümkündür’ vizyonu doğrultusunda,
Hayata geçirilen Mera İzmir projesi,
Küçük üreticinin ihracatçı olmasına kadar yol açmışlar.
İyi üretim uygulamalı tarımsal üretimde çığır açmışlar.
Alım garantili üretimi desteklemişler
İzmir ve çevresinin öncelikle çoban haritasını çıkartıp,
4 bin 685 çobanın kapısını tek tek çalarak,
Üreticilere ulaşmışlar.
Keçi koyun üreticilerine iyi üretim uygulamalarını anlatıp,
Alım garantili kaliteli ürün üretimine geçirmişler.
Ürünleri piyasa fiyatının 2 katını vererek, (sütlerde)
Güvenli gıda üretimini yaratmışlar.
Topladığı ürünleri işleyerek,
‘İzmirli’ markasıyla katma değeri yüksek ürüne dönüştürmüşler.
(çok lezzetli peynirler yaratmışlar)
Ve aynı zamanda,
Hayvancılıkta olduğu kadar,
Zirai ürünlere de el atmışlar.
Yerel tohum ve iyi üretim teknikleri ile yapılmış,
Karakılçık buğday üretimini desteklemişler.
Bu buğdaydan yapılmış,
Ekşi mayalı ekmeklerine, makarnalarına,
İnanılmaz derecede talep oluşmuş.
İyi üretim teknikleri ile üretilmiş hayvansal üründen yapılmış sucuk, pastırma gibi gıdalara da talep patlaması yaşanmış.
İyi üretim teknikleri ile yapıldığı için,
Halk güvenle almakta.
Başka Bir Tarım Mümkün vizyonu ile
Yoksullukla mücadeleyi,
İşsizlikle mücadeleyi,
Tarımsal üretim ekonomisine geçmeyi,
Kuraklıkla mücadeleyi,
Kadimden gelen üretim yöntemlerini yaşatmayı,
Ata tohumlarını korumayı,
Küresel tohum şirketlerinin hegemonyasını yıkmayı,
Doğayı korumayı,
Köylünün emeğini koruyup kazanca dönüştürmeyi
Tüketiciyi temiz ve güvenli gıda ile buluşturmayı amaçlamışlar.
Ve de başarılı olmuşlar.
Elbette ‘Başka bir Tarım Mümkündür’.
Ve Muğla olarak bunu biz de yaratabiliriz.
Yerel seçimlerin arifesindeyiz.
Özellikle Muğla Büyük Şehir’e aday olan bireyleri ciddi şekilde izliyorum.
Projeleri nedir?
Neler planlıyorlar diye takipteyim.
Su, yol, köprü, kavşak anladık yahu.
Adaylardan tarımsal üretimi destekleyeceğiz,
İzmir Büyük Şehir Belediyesi gibi,
Alım garantili tarımsal üretim projeleri yapacağız gibi bir söz duymadım.
Sayın Aydın Ayaydın büyük şehir belediyesi hizmetlerini eleştirirken,
Şu olmamış bu olmamış şu eksik bu eksik gibi anlatıyor.
Hepimiz biliyoruz ki siyasallaşma gözleri kör ediyor.
Merkezi hükümetle yerel yönetimler aynı siyasal partiyi temsil etmiyorsa,
Merkezi hükümet elindeki gücü bir kırbaç gibi kullanabiliyor.
Kaynak konusunda yeterince cömert davranmıyor,
Ve birde küçük yasal düzenlemeler yaparak,
İlin gelirlerini de merkezi bütçeye kaydırabiliyor.
Projeleri askıya alabiliyor.
Başarısız olması için düzenleyici rolünü kullanabiliyor.
Benim ülküm koltuk sahibi olmadan da,
Vatanına ve milletine hizmet edilebilinir diyorum.
Keşke son 10 yıldır Bodrum da yaşadığını söyleyen Sayın Ahmet Ayaydın
Muğla’ya ağabeylik yapsaydı,
Merkezi bütçeden Muğla’ya kaynak aktarımına destek olsaydı.
Ayrıca da;
Merkezi hükümetin yerel yönetimler için planı olmalı.
Eksiklerin giderilmesi hususunda denetleme mekanizması yok mu?
İbrahim Tatlıses’in bir sözü aklıma geldi.
İbrahim Tatlıses köyde okul olmadığı için okula gidememiş olup,
Çok sonrasında dışarıdan okuyarak ilkokul diplomasını almıştır.
Okur yazarlıkla ilgili sıkıntıdan konuşurken bir röportajında,
Oxford vardı da biz mi okumadık demiştir.
Muğla Büyük Şehir Belediyesi,
Kasasında parası vardı da,
İlimize hizmet etmediyse vatandaş olarak hesap sorarız.
Biliyoruz ki kıt kaynaklarla başarıldı yapılanlar.
Şartlar o kadar kolay değildi.
Bu başka konu var içimi yakıyor.
O kadar üzülüyorum ki,
Üreticimizin elinde kaldı narenciye ürünleri.
Keşke Büyük Şehir Belediyemiz,
Köyceğiz, Ortaca, Dalaman lokalizasyonunda,
Üreticiden ürünleri alarak
Narenciye paketleme tesisi kursa.
Bu ürünleri de yurt dışına pazarlamasını yapabilse,
Ve bir de meyve suyu fabrikası kurabilse.
Üretici için çok büyük maddi kazanım olur.
Bu yıl narenciye ürünleri tarlada çürüdü.
Gelen tüccar simsarlar ölü fiyatına almak istiyorlar.
Üreticide emeğini korumak istiyor.
Ürünler ziyan oldu gitti.
Belediyecilik yol su, kavşak vb. tamamda,
Tarımsal üretim ve ürünlerin desteklenmesi,
Pazarlanması, kooperatifçilik gibi,
Temel politikalarda da projeler üretip,
Vatandaş desteklenmelidir
Nasıl ki bir başka ‘Başka bir Tarım Mümkünse’
‘Başka Bir Belediyecilikte Mümkündür’, bu sözde bana aittir.
Bu yüzden Muğla Büyük Şehir Belediye Başkanımızın,
Hangi vizyonda olduğu önemlidir.
Ne olursa olsun GÜZEL Muğla’mız kazansı
