Muğla Ticaret ve Sanayi Odası’nda (MUTSO) geri sayım başladı.
MUTSO Meslek Komitesi ve Meclis Üyeleri seçimi 10 Ekim 2026 Cumartesi günü 09.00-17.00 saatleri arasında yapılacak. Yönetim Kurulu Başkanı seçimi ise 16 Ekim 2026 Cuma günü 10.00-14.00 saatleri arasında gerçekleştirilecek.
Adaylar sahada… Bir tarafta Muğla Müteahhitler Derneği Başkanı Efkan Zeytinoğlu, diğer tarafta mevcut başkan Bülent Karakuş…
Bir de “başkan adayı” olmadan seçim sürecinde ağırlığı hissedilen isimler var. Bir önceki seçimde Karakuş’un en sert muhaliflerinden biri olan, taşımacılık, inşaat ve zeytinyağı pazarlama alanlarında faaliyet gösteren Adem Çine bugün Karakuş’un yanında. Beyaz eşya ve kırtasiye sektörlerinde faaliyet gösteren Mustafa Ercan ise Efkan Zeytinoğlu cephesinde daha görünür.
Erdinç Gürsoy’u da bu tabloya ekleyebiliriz.
Ne değiştiyse, bu seçimde ittifakların yönü de değişmiş görünüyor. Eh, ne de olsa burası Muğla…
*
BROŞÜRLERDE RENKLER DEĞİŞİYOR, SORULAR DEĞİŞMİYOR
Efkan Zeytinoğlu broşürlerinde “Muğla için değişim. Muğla için gelişim. Pusulamız belli: Kırmızı. Yönümüz belli: Muğla.” diyor. Bülent Karakuş ise bir broşüründe “Üyelerimizden aldığımız güvenle… Tecrübenin gücüyle ve Muğla sevdası ile sizlerle başardık, sizlerle büyüyeceğiz. Rengimiz mavi” derken, başka bir broşüründe “Yeni bir Muğla. Yeni bir oluşum. Üreten, istihdam sağlayan, yatırım çeken ve geleceğe güvenle bakan bir Muğla için birlikte başaracağız” ifadelerini kullanıyor.
Beynimiz biraz karışıyor tabii…
Muğla eskidi mi? Eskiyen Muğla mı, MUTSO yönetimi mi? Bu “mavi” MUTSO’nun rengini mi, Muğla’nın geleceğini mi belirleyecek? Ve “tecrübe” denildiğinde tam olarak neyi anlamamız gerekiyor? Görevde geçirilen yılları mı, katılınan yurt içi ve yurt dışı fuarları mı, yoksa ortaya çıkan somut sonuçları mı?
İşte asıl soru burada başlıyor. Çünkü Zeytinoğlu ve özellikle Karakuş Muğla ekonomisinin geleceğine ilişkin önemli hedefler sıralıyor: Dijital dönüşüm… Genç girişimcilerin desteklenmesi… Kadınların sanayide daha fazla yer alması… İhracat… Coğrafi işaretli ürünlerin dünya pazarlarına açılması… Finansmana erişim… Yeni yatırım mekanizmaları… Üye odaklı hizmet…
Hepsi kulağa hoş geliyor. Ancak ortada önemli bir soru var: Bunları anlatanların geçmiş performansı ne?
*
TECRÜBENİN KARŞILIĞI SONUÇTUR
MUTSO üyeleri haklı olarak şunu sorabilir: “Bunlar yeni hedeflerse, neden bugüne kadar yapılmadı?”
Çünkü dijital dönüşüm dün ortaya çıkmadı. Genç girişimcilerin desteklenmesi yeni bir ihtiyaç değil. Kadın istihdamı yıllardır gündemde. Muğla’nın turizm dışındaki sektörlerde katma değer üretmesi uzun zamandır konuşuluyor. Zeytinyağı, çam balı ve diğer yerel ürünlerin markalaşması ve ihracatı yıllardır tartışılıyor.
Üstelik Muğla Çam Balı coğrafyasının neredeyse tamamında yetkili olan MUTSO’nun bu alanda yıllardır daha güçlü ve sonuç odaklı çalışmalar ortaya koyması beklenmez miydi?
Üyelerin finansmana ve nitelikli iş gücüne erişim sorunu da bugün ortaya çıkmadı. O halde sormak gerekiyor: Bütün bunlar neden şimdi yeni dönemin büyük hedefleri olarak anlatılıyor?
“Tecrübe ve istikrar” elbette önemlidir. Ama tecrübenin karşılığı yalnızca görevde geçirilen yıllar değildir. Tecrübenin asıl karşılığı sonuçtur. O halde yılların tecrübesinin de bir bilançosu olmalı:
Kaç yeni yatırım? Kaç yeni ihracatçı? Kaç yeni girişimci? Kaç kalıcı istihdam? Kaç KOBİ dijital dönüşümden geçirildi? Kaç genç girişimciye somut destek sağlandı? Kaç kadın sanayide istihdam edildi? Kaç Muğla ürünü yeni pazarlara taşındı? Kaç üyenin finansmana erişimine katkı sağlandı?
Ve belki de en önemli soru: Geçmiş seçimlerde verilen sözlerin hangileri yerine getirildi? Hangileri gerçekleştirilemedi? Gerçekleştirilemediyse neden? Üyelere bunun hesabı verildi mi? … olmalıdır…
*
DIRLAVAN VE “1 MİLYON TL NEREDE?” SORUSU
Eski MUTSO Başkanı Mustafa Ercan’ın gündeme getirdiği Dırlıvan Yörük Köyü Projesi de bu açıdan açıklığa kavuşturulması gereken konulardan biri. Ercan’ın iddiasına göre, Menteşe’de sürdürülebilir turizme ve bölge ekonomisine katkı sağlamak amacıyla hazırlanan proje kapsamında GEKA’dan 1 milyon TL hibe sağlandı. Projeye yönelik arazi kiralandığı, çeşitli kurum ve kuruluşların iştirakçi olarak sürece dahil edildiği ve MUTSO kaynaklarından da eş finansman planlandığı ifade ediliyor.
Ancak proje hayata geçirilmedi. Burada yapılması gereken tartışmayı kişiselleştirmek değil. Soruyu açıkça sormak: GEKA’dan sağlandığı belirtilen 1 milyon TL’nin akıbeti nedir?
Proje uygulandıysa; Nerede uygulandı? Hangi harcamalar yapıldı? Ne kadar harcandı?
Proje uygulanmadıysa; Hibe GEKA’ya iade edildi mi? İade edildiyse ne zaman, hangi gerekçeyle ve hangi tutarda iade edildi? İade edilmediyse kaynak nerede ve hangi amaçla kullanıldı?
Bunlar siyasi sloganlarla değil, belgelerle cevaplanması gereken sorular.
MUTSO yönetiminin bu konuda açıklama yapması ve varsa ilgili belgeleri kamuoyuyla paylaşması, üyelerin en doğal beklentisi olmalı. Çünkü burada mesele yalnızca eski bir başkan ile mevcut yönetim arasındaki tartışma değildir. Mesele, kamu kaynağının nasıl kullanıldığıdır. Ya da kullanılamadıysa neden kullanılamadığıdır…
*
PEKİ 20 YILDIR NE YAPILDI?
Şimdi asıl meseleye gelelim. Yeni dönemde yapılacağı açıklanan projeler gerçekten Muğla için gerekli ise, insan ister istemez şunu soruyor:
Bunlar neden daha önce yapılmadı? Yapıldıysa sonuçları nerede? Yapılmadıysa neden yapılmadı? Bugün “dijital dönüşüm” deniliyorsa, geçmiş dönemde kaç üye işletme bu konuda desteklendi? Bugün “genç girişimci ofisi” deniliyorsa, bugüne kadar genç girişimcilere yönelik hangi somut mekanizmalar oluşturuldu? Bugün “Sanayide Kadın Eli” deniliyorsa, (Tabii bu alanda Mehtap Şeniz Çahan’ın çalışmaları saygı değer) kadınların sanayide istihdamını artırmak için bugüne kadar hangi ölçülebilir sonuçlar elde edildi? Bugün “ihracat deniliyorsa, kaç işletmenin dış pazarlara açılmasına katkı sağlandı? Bugün “katma değerli üretim” deniliyorsa, Muğla’nın tarımsal ve yerel ürünlerinin markalaşması konusunda hangi somut sonuçlar ortaya çıktı?
Sorular çoğaltılabilir. Ama temel soru değişmez:
20 yılda yapılmayanlar, önümüzdeki dört yılda nasıl yapılacak?
*
MUTSO SADECE AİDAT TOPLAMA KURUMU DEĞİL
Hiç kimsenin MUTSO yönetiminden beklediği şey yalnızca aidatların toplanması değil. Aidatı zaten kurumun çalışanları topluyor. Asıl mesele, üyelerin ödediği aidatların ve kurumun sahip olduğu imkânların Muğla ekonomisine ne kattığıdır.
Dolayısıyla seçim döneminde üyelerin artık yalnızca “kaç toplantı yapıldı?” diye sorması yetmez. Daha önemli soru şudur: Muğla ekonomisine ne kazandırıldı?
Bu soru yalnızca mevcut yönetime değil, başkan adaylarının tamamına sorulmalı.
Bülent Karakuş da Efkan Zeytinoğlu da Meclis Başkanı Koray Özcan da ve sürecin diğer aktörleri de aynı soruların muhatabı olmalı. Kim aday olursa olsun; “Ne yapacaksınız?” sorusunun yanında, “Neden şimdiye kadar yapılmadı?” sorusuna da cevap vermeli. Yeni vaatlerin yanında geçmiş performans ortaya konulmalı. Ve vaatlerin altı doldurulmalı: Hangi bütçeyle? Hangi takvimle? Hangi kurumlarla? Kaç üyeye ulaşılacak? Sonuç nasıl ölçülecek? Gerçekleşmezse bunun hesabını kim verecek?
İşte üyelerin duyması gereken gerçek seçim programı budur…
*
“Yeni başlangıç…”, “Daha güçlü gelecek…”, “Dijital dönüşüm…”, “Genç girişimci…”, “Kadın eli…”, “İhracat…”, “Katma değerli üretim…”
Bunların hepsi güzel ifadeler. Ama Muğla iş dünyasının artık güzel ifadelerden daha fazlasına ihtiyacı var. MUTSO üyeleri çocuk değil. Ne söylenirse inanan bir kitle de değiller. Onlar bu şehrin esnafı, sanayicisi, turizmcisi, üreticisi ve yatırımcısı. Kendi işletmesinin hesabını kuruşu kuruşuna yapan insanların, kendi odalarının parasının ve çalışmalarının da hesabını sorması en doğal haklarıdır.
Çünkü seçim yalnızca bir başkan seçmek değildir. Bir yönetim anlayışını seçmektir. Ve bu seçimde asıl sorulması gereken belki de şu: Yeni vaatleriniz nedir? Değil sadece… Geçmişte verdiklerinizin hesabı nedir?
Burası Muğla… Burada artık rengin ne olduğundan çok, pusulanın gerçekten nereye gösterdiğine bakmak gerekiyor…
--------------- ---------------
GÜNÜN SÖZÜ: Hayatta bazı seçimlerin doğru cevabı yoktur; yalnızca sonuçları vardır. --Jean Anouilh
