" Doktorluktantutun her bir mesleğin insanla buluştuğu anlar bir tamamlanma anı değil midir?Hele aşın içine sevgiyi de kattınız mı seneler geçse bile hep taze kalırsınız,hep yenilenirsiniz."
Ne kadar özlemişim, nekadar susuz kalmışım. Gözleri gözlerime değince hayat buldum sanki. Dile kolaykaç yıl geçti gönül ırmaklarında. Gözden gönüle giden buluşmalar. Hayatım gülyürekli sevdalarımın hikâyeleriyle dolu. Hikâyemin kahramanları yeri geldievladım oldular, yeri geldi arkadaşım, dostum. Zaman gösterdi ki onlar banagölge oldular dostluklarına sığındığım.
Merkezinde insan olantüm meslekler bir hayat paylaşımı değil midir? İnsanın insana tutunması,tamamlanması. İnsanla buluşmak, insanı keşfetmek. Doktorluktan tutun her birmesleğin insanla buluştuğu anlar bir tamamlanma anı değil midir? Hele aşıniçine sevgiyi de kattınız mı seneler geçse bile hep taze kalırsınız, hepyenilenirsiniz.
Gül yürekli sevdalarınhikâyesi biraz özel. Çocukluktan gençliğe saflığın, temizliğin dokunuşlarıvardır bizim hikâyemizde. Öğretmen harcını öğrencileriyle karar. Verdiğindenfazlasını alır her zaman. Öğrenmenin göstergesi bilgi değildir sadece, hayatınta kendisidir. Gözler ve gönüllerin hikây esidir bir öğretmeninhikâyesi.
Gözlerden gönülleregiremediniz mi faydasızdır. İstediğin kadar bilgiyle taçlan bir gönülegiremediğin an mesleğin hiçbir anlamı kalmaz. Öğretmen olmak için istediğin ankadar en iyi eğitimleri al, eğitimin en hakikisi öğrencilerinle yazdığınhikâyelerdir. Deneyim kazandıkça sevginin her türlü ilmini de yapmış olursunuz.
Salgın günlerinde bizebakan gözler eksik kaldı hayatımızda. Olsun dedik en azından yüzlerini gördük,seslerini duyduk. Gözlerden gönüllere doğrudan inişin istikameti sadece yöndeğiştirdi. Sesler gönülleri buluşturdu. Salgın günleri sesler yoluyla gönülkeşifleri yaptırdı. Seslerin her bir tınısı daha farklı hakikatlere eriştirdisevginin rehberliğini.
Ve beklenen angeldiğinde yaşadığımız heyecanın tarifi yoktur. Yepyeni ve taptaze bir"Merhaba" öncesi yaşadığımız salgının bıraktığı tüm çelişkiler kayboldu.Öğrencilerimizin gözlerinden yansıyan ışık yolumuzu aydınlattı, bizlere cesaretverdi, güçlendirdi. Onların verdiği güçle gözlerinde şüphenin gölgesinigördüğümüz evlatlarımıza da bir "Merhaba" diyebilmenin tazeliğini yaşatmaimkanı bulduk.
Böyle sıkıntılızamanlarda öğretmen empati yapmadan yolunu bulamaz. Salgın günlerinde birgencin yaşadıklarını düşününce onları okula, hayata hazırlamanın hiç de kolayolmadığını görmek bize yetti. Hayatta kendi adımlarını bulmaya çalışançocuklarımıza ihtimam göstermemiz gerekir. Burada biz öğretmenlere büyükvazifeler düşüyor. Öğrenmeyi öğrenmenin çok ötesinde yaşadıkları hayatıngerçeği ile ele alınacak bir motivasyon çok önemli. Burada öğretmenler kadarailelere ve topluma büyük sorumluluklar yükleniyor. Sıralara oturtup, ellerinekalemi, defteri, kitabı verip okula yollamakla çözüm bulamayız.
Gözlerdeki feriarttırmak için hayata olan inançlarını tazelememiz, kendi kanatlarıyla uçabilmecesaretini vermemiz gerek. Şu ana ne yaptıklarını bilmeden hata üstüne hatayapabilirler. Maddeler halinde ortaya koyduğumuz kurallar bir planlamanıngöstergesidir sadece. İş uygulamaya geldiğinde hayata geçirmek insan üzerindegerçekleşeceği için her türlü risk planlamasını yapmak gerekir.
Okullarından neredeyseiki yıl uzakta kalan evlatlarımızı okullara gönderdiğimizde başta psikolojik,sosyolojik yaklaşımlar başta olmak üzere her türlü dokunuşu dikkatle yapmakgerekir. Yoksa yarım kalan tüm hikâyelerde olduğu gibi gelecekte "keşke"lerinboğuntusunda hep zarar hesabı yapmaya devam ederiz.
Bütün bunlarınüzerinde öznemiz insan, mayamız sevgi, yolumuz bilimin ve aklın yolu,rehberimiz sabır ise bütün dokunuşlar bizi istediğimiz adrese götürür. Yeter kigözlerden gönüllere köprüleri inşa etmeye devam edelim. Biliyorum onların dasöyleyecek sözleri var. En azından yepyeni ve taptaze bir "Merhaba" her biriiçin bir başla ngıç olacak. Şimdi söz onların.
Aklımdan salgınlayoğun bir mücadeleye bizlerle katılan bu gençlerimizi bundan sonraki sürecirahatlıkla atlatabilmeleri için çalışmalar yapılması. Bu çalışmalar yapılmadanönce planlama aşamasında gençlerin düşünceleri alınmalı. Salgın döneminde neleryaşadıkları, hayatlarında ve hayata bakışlarında nelerin değiştiğinin iyicegözlemlenmesi hatta gençlerin dinlenmesi ön planda tutulmalı.
Gençler salgındönemini hangi şartlarda, nasıl yaşadılar? Ne istiyorlar. Bismillah dedik;derslere başladık ama online eğitimden yüz yüze eğitime geçişte risk raporlarıdüzenlenmeli. Gençlerin 1,5 yıllık süreçte yaşadıkları her türlü şeyinbıraktığı izi görmek adına zaman tanınmalı. Bilgiye her yerde, her zamanulaşılabilir. Öğretmenler ve idari bazda eğitim çalışanları özellikle bu geçişdöneminde gençlere daha hassas davranmalı, onlar ı gözlemlemeye devametmeliyiz.
İlk hafta büyük birözlemle kavuşmayı beklediğim öğrencilerimle bir arada geçirdiğim zamanlardaonları farklı şekillerde gözlemledim. Kimi hiçbir şey olmamış gibi, kimi epeytedirgin hatta diken üzerinde olmak üzere normal bir sınıf davranışlarının çoküzerinde davranış şekilleri içerisinde olmaları epey düşündürücüydü. Tabikihassas bir terazinin yansımaları olmasına rağmen Muğla gibi her şeyin enelverişli koşullarda yaşandığı bir şehrin gençlerine göre ülke düzeyinde normalsayılabilece k veriler olduğu düşünülebilir.
Unutmayalım hiçbiristatistik değer insana ait özel olan hiçbir değeri ölçemez. Bu yüzdengençlerimize göstereceğimiz özen çok önemli. Onların yaşadıkları sıkıntılargelecekte büyük travmaları ortaya koyabilir. Sevgi köprülerinden gözlerdengönüllere eğitimi dokurken s on söz yine gençlerin olsun.
