"İnsanları bağlayan dilin bile hükmü yok.
Sözlerhavada uçup gidiyor. Mâ nânın hükmettiğibellek nerede?
Hafızanerede? Hatıralar nerede?"
Neredesiney insanlık? Seni arıyorum kör topal bilmediğim bu yollarda. Öyle bir asıradenk gelmişim ki, ben bu asrın insanı değilim. Bu asrın yalnızlığında mahkumolmuşum. Çaresiz, derbeder hâlden habersizlerin kuru kalabalığında ite kakailerliyorum.
Oysayazılmışlar öyle demiyordu? Mısralardaki hüzün bile insan hüznündeydi. Kurulmuştüm cümlelerde insan mânâsınca hüküm veriyordu. Bu nasıl bir asırdır kiinsanları birbirinden habersiz, kimsesiz, çaresiz yaşıyorlar.
İnsanlarıbağlayan dilin bile hükmü yok. Sözler havada uçup gidiyor. Mânânın hükmettiğibellek nerede? Hafıza nerede? Hatıralar nerede? Bir kere söylenen ağızdan ağzadolaşan tüm hayatiyetini kaybetmiş küçük bir "ben"in yalnızlığında kaybolupgidiyor. Tüm kayıtlar kayıpta.
Salgındöneminde bütün hakikatler çıkınca ortaya âlem tek renge boyandı. Siyahlar,beyazlar arasında kayboldu gitti insana dair tüm güzellikler. Ağlıyoruz akangözyaşlarımızın hükmü yok. Kahkahalarımız evrende kaybolup gidiyor.
Ya oncayaşanmışlıklar? Gölgesi bile olmayan insanın hangi yaşanmışlığı iz bırakacakki. Gençlerimize, çocuklarımıza aktaracağımız miras nerede? Nerede kültür?Nerede sanat? Nerede medeniyet? Bir güne sığdırılan hayatların dünü yok, yarınıyok!
Neredesin eyinsanlık? Bak, bir çocuğun gözyaşlarında saklı aradıkların. Bak, boynu bükükbir ihtiyarın çaresizliğinde aradıkların. Bak, selsefil olmuş bütün özünükaybetmiş tabiatta aradıkların. Cevabını önce kendinde aramaya başla. Seninhikâyende saklı o çocuğun gözyaşları.
Neredesin eyinsanlık? Ses verin sesime. Sesler seslere karışsın bir çığlığa dönüşsün. Dilhayata gelsin, yaşasın tüm sözleri mânâsınca. Yaşanılmamış hiçbir sözün hükmüyoktur. Başkalarının sesi soluğu olmayı bırakın. Kendi sesinizi bulun buçığlıkta. Bu çığlık bu asrın çığlığıdır. İnsanlığın çığlığıdır.
"Ben"lerarasında kaybolup gitmesin hakikatin sesleri. Hakk'ın sesi elbet bir günhakkını verecektir. Bu kayıp zamanların tünelinde bir gün ışık mutlakagörünecektir.
O zaman kaydagirecektir insanlık. Dil yaşanmışlıklarında tecrübe edecek belleğini bulacak.Hafıza hatıraları kaydedecek. Sevgi rengini bulacak, merhamet yüreklerde yerinialacak, akıl; adalet, ahlâk, edep çizgisinde rehberini bulacak, bu asrınhükümsüzlüğüne son verecektir.
Bugün içinkayıpta olan insan bütün yazılmışlar, yaşanmışlıklar adına bu asrınkaybolmuşluğundan da kurtulacaktır. Güneşin doğuşuna seyre dalan insan yenidoğuşlara, yeni dirilişlere uyanacaktır. Güneşin batışında dalıp giden insanlarda uyanacaktır bu asra hak ettiği insan mührünü vuracaktır. Kayıplar kaydagirecek. Yeni dirilişin çocuklarına birer gölge olacaklardır.
