"Bilmediğimiz bir düşmanla canımız,canlarımız için savaşırken bir yanımız kayıpta, karanlıkta;

biryanımız sabırda, şükürde, aydınlıkta. Karanlık ile aydınlık arasında seçimbizde.

Buramazan bir kandilin şavkında üzerimize düşen bütün gölgelerden silkinelim.Sadece kandilin titrek ışığındaki özümüze dönelim.

Yerler,gökler, kurtlar, kuşlar bütün âlem Ramazan'ı huşu içerisinde karşılarkenkendimize dönelim.

Ramazan'ıidrak edelim."

Üçaylara girildiği anda sükûta erme vakitleri başlamıştır. İnsan kendi içinde biryenilenme yaşar. Zamandan mekândan öte sadece kendi içinde, ruhunda yenisürgünler vermeye başlar. İçindeki dalgalı deniz durulur. Sakin sakin köşesinevurur tüm düşüncelerini. Düşünceler, duygular artık kenarlarda köşelerde savrulmaz.Hep içe akmaya başlar. Benlik dinginleşir. Ramazana geldiğinde ayın şavkı vururyüreklere.

Bakartık boğulmuyorum, savrulmuyorum, yitmiyorum. Taze sürgünlere vuruyorumkendimi. Hep içerideyim. Hep içe bakıyorum. Kendi içimde temizliğe başladım. Tümtürküler içimde söyleniyor. Ağıt değil bunlar birer mâni. Kısa kısa kendimemektuplar gönderiyorum. Diller lâl oluyor. Konuşma, öznesi olmayan eylemleremahkûm. Sadece eylemler üzerindeyim.

Ramazanzamanları benliğim hep içimde. Kanatlarım artık kırgın değil. Huzurlu.Yükseklik korkum geçiyor. Dar zamanlardan, dar mekânlardan geçiyorum. Genişzamanların zamanların huzurundayım.

Tümhuzuru, huzurunda buluyorum. Tüm sözler fısıldanarak söyleniyor. Şehrimin kireçvurulmuş apak duvarlarında aydınlanıyorum. Ramazan, kirecin kokusunda veaydınlığında. Apak günlerin huzurunda şavkı vuruyor yüreğime.

"İnsangecesini değiştirir gündüzüne erer

Birmevsime döndürür zamanı hiç değişmeyen

İnsanınolma vaktidir bu erme fırsatı

Ruhemzirir anne gibi yeri göğü fecri

Yenibir insan gelip nöbete duracaktır."

Sezai Karakoç

Gündüzleritüm kapılar açık. Seyre dalıyorum sonsuzluğun bir noktasında. Kalabalıkcümlelerden kaçıyorum. Güne dair kilitlenmiş ağızlardan kaçıyorum. Oysa günüdolduran anlar sahte bir günlüğün arasında sıkışmış kalmış. Gerisi kayıp,gerisi gıybet, gerisi boş...

Asılmücadele gündüzlere sıkışmış. Bundan gündüzler tüm kapılar, pencereler açık.Giren çıkan belirsiz. Savunma hattı sabır. Sabır huzurun meyvesi. Öncetatlanmalı. Acılıktan ağmalı, sabırla olgunlaşmalı. Tada varma zamanları iftarvakitleri.

Akşamvakitleri bir serinlik çöküyor ruhuma. Pide kuyruğunda ateşte pişmiş, kabarmışpidenin kokusunda duyuyorum huzuru. İçime işliyor. Hamdım, piştim misali elleriyakarken gönüllerde serinliyorum. Şükür vakitleri iftar saatleri.

Üçaylar ve Ramazan. Ramazan huzura varma, huzura erme, huzurun sükûnetinde ruhunkendini bulma, kendine gelme vakitleri.

Akif'indediği gibi; "Mâdâm ki verdin bize rûh-ı nevîn /Yâ Rab, daha bir nefha-i te'yîdinsin." Yani oruçla beden ruha teslim olur. Tenin bu teslimiyetiylehuzura erme, insan olma vakti de gelmiştir artık. Ramazan vakitleri bir bakımainsan olma vakitleridir.

İnsanolma vakitlerinde oruç sadece taama, yemeğe, suya ve de dünyalıklara karşı birçekilme değildir. Yemek, ,içmek sadece bir ön görüntüdür. Asıl oruç insanıninsan olmaya adanması, insan olmaya inanmasıdır. Her türlü çekişmeden, nizadan,gıybetten, dedikodudan, çekememezlikten, kıskançlıktan, hasetten, kötülüktenarınmadır.

Salgıngünleri savaş günleri. Bilmediğimiz bir düşmanla canımız, canlarımız içinsavaşırken bir yanımız kayıpta, karanlıkta; bir yanımız sabırda, şükürde,aydınlıkta. Karanlık ile aydınlık arasında seçim bizde. Bu ramazan bir kandilinşavkında üzerimize düşen bütün gölgelerden silkinelim. Sadece kandilin titrekışığındaki özümüze dönelim. Yerler, gökler, kurtlar, kuşlar bütün âlemRamazan'ı huşu içerisinde karşılarken kendimize dönelim. Ramazan'ı idrakedelim.

İnsanınkalbine kara çalan, insanın kalbini mühürleyen tüm benlik düşmanlarından arınmaktır.Fâni bedeninde insan mânânın ölümsüzlüğünü ruhta, ruhun huzurunda bulur. Oruçlu simaların nurunda,oruca durmuş bedenlerin şükründe kendine gelir. Ruh yeniden doğar, aydınlanır.

Baksahur vakitleri. Duâya dur. Şükre dur. Geniş mekânlara, geniş zamanlara ermeanı. İmsak vakti geliyor. Ramazanın misafirlğinde dünya misafirliğini idrak et.Her iftar vaktinde nasıl suya, ekmeğe, nura kavuştuysan her imsak vakti yeniuyanışlara gebe.

Yenimuştulara erme vakti. İnsan olma sırrına erme vakti. Bak gerisi kayıp, gerisigıybet, gerisi boş.. Dualarımız hep bu dönüşün nurlu vakitlerine. İnsan olmavakitlerine. Ramazan vakitlerine.. Hoş geldin Yâ Şehr-i Ramazan!..