Güç Daima Kaygandır

Eğer ki birisi sizi bir şey ile korkutmayaçalışıyorsa..

Biliniz ki, özgürlüğünüzü almaya çalışıyordur..

Eski bir Türk öğretisi derki; 'Korku bütünkötülüklerin anasıdır'

Korkut yönet.

Korkut bastır.. Oh ne ala..

Korkuyoruz..

Korkularımız yüzünden kendimize sığınaklarinşa ediyoruz..

Ancak bu sığınaklar hem özgürlüğümüzükısıtlıyor..

Hem de bizlerin düşüncelerini kilitleyenzindanlara dönüyor..

Düşünemeyen, idrak edemeyen bir varlıklaradönüşüyoruz..

Aslında korkularımızla kendimize zincirlervuruyoruz.

Böylelikle yönetilmesi kolay topluluklar veinsan yığınları haline geliyoruz.

Yönetenlerinde en çok istedikleri bunlardeğil midir?

Korkut ve bastır..

Korkut ve sindir..

Korkut ve bellekleri uyut..

Sonrasında da sürü psikolojisi yaratılmışinsancıklar.

Düşünemeyen, idrak edemeyen ve bilincinibüyütemeyen güruh..

Minik bilinçli halklar..

Bizler ise idrakimizi ve bilincimizibüyütmeliyiz..

Yönümüzü ışığa doğru çevirmeliyiz..

Böylelikle..

Karanlıklar arkada kalacaktır.

Bizler ki, fırtınalarla sarsılacak..

Yağmurlarla ıslanacak..

Güneşte ısınacak.

Toprakla mayalanacak..

Bir gün bir tohum iken.

Gelecekte ulu bir çınar olacağız.

Göğe yükselip..

Dallarımızla tüm insanlığı saracağız.

Dünya insanlığını sevgimizle,paylaşımlarımızla, dostluğumuzla kuşatacağız..

Ancak bu güzelliklerle insan sıfatında olabiliriz..

Bize korku yakışmaz..

Yaşadıklarımıza illaki bir isim koymamızgerekirse..

Var olmanın ödülü diyebiliriz.

Acıyı, zorluğu ve kaybetmeyi.

Kazanmayı ve en önemlisi sevgiyihissettiğimizde.

Neyin farkına varmıyoruz ki?

Var olmayı ve büyüyen bilincimizikeşfediyoruz..

Biz varız..

Tüm evrenle etkileşim halindeyiz.

Tüm insanlıkla dostluğu benimsiyoruz.

Sevgiyi kutsallaştırıyoruz..

Etkiliyoruz,etkileniyoruz..

Yoldayız yürüyoruz..

Doğru yoldayız..

Eğer ki, bugünümüz dünden karanlıksa yanlışyoldayız..

Karanlığı karşımıza değil de arkamızaalmalıyız..

Rüzgarı, akıntıyı karşımıza alırsaksavruluruz.

Önümüze alırsak, gücün ve aklın iradesi ileyol alırız..

Karanlığı arkamıza..

Işığı önümüze almalıyız..

Unutmamalıyız ki, güç daima kaygandır.

Bir göçebe gibi yer değiştirir.

Gücün şu andaki konumu bizleri korkutmasın..

Ümitsizliğe sevk etmesin..

Korkutmasın.
Geldiğimiz zaman itibarı ile..

Gücün karanlıktan kaydığını görüyoruz.

Gücün aydınlığa doğru yola çıktığını..

Yarınları bugünlerden daha umutlu olduğunu..

Büyüyen bilinçlerle ışığın şavkının artığınıgörüyoruz.

Ne mutlu ki insan olabilene..

Ne mutlu ki korkmayanlara..