Helenik Yitim Zonu'nun yarattığı bölgesel gerilimler ve güneybatı Anadolu'nun karmaşık fay ağları, şehri her an sarsılmaya hazır bir dinamizme hapseder. Turistik cazibesi nedeniyle sürekli göç alan ve yapılaşan bu ilde, hem aktif fay hatlarının doğrudan tehdidi altında olan hem de üzerine kurulduğu toprağın zafiyetiyle korkutan belirli alanlar mevcuttur. Muğla sınırları dahilinde sismik yıkım potansiyeli en yüksek ve yerel zemin koşulları en elverişsiz ilçe hiç tartışmasız Fethiye'dir.
Fethiye Körfezi'ndeki Gevşek Alüvyal Yapı
Antik çağlardan beri pek çok kez yerlebir olan ve "Telmessos" adıyla bilinen Fethiye, coğrafi olarak etrafı sarp dağlarla çevrili çukur bir ova ve körfez tabanına kurulmuştur. Deniz seviyesine sıfır kotlarda yer alan ilçe merkezi ve Çalış gibi popüler turizm bölgeleri, alttan gelen fay hareketlerine karşı hiçbir savunma mekanizması sunmayan bataklık karakterli, genç ve gevşek denizel çökeller üzerine inşa edilmiştir. Yeraltı su seviyesinin bir metreden bile daha az derinliklerde bulunması, toprağın içindeki ince taneli materyallerin sismik bir şok anında anında sıvılaşmasına ve zeminin tamamen direncini yitirmesine yol açacak bir fiziksel ortam yaratmaktadır.
1957 Felaketinden Günümüze Zemin Büyütmesi
1957 yılında Fethiye'yi haritadan silme noktasına getiren ve yüzlerce insanın hayatını kaybetmesine sebep olan o meşhur deprem, ilçenin sahip olduğu bu korkunç zemin büyütmesi etkisinin en acı kanıtıdır. Körfezin oluşturduğu havza etkisi, dağlardan yansıyarak gelen deprem dalgalarını ovanın ortasında hapsederek sürelerini uzatır ve şiddetlerini katlar. Bir dağ köyünde hafif bir sallantı olarak hissedilebilecek bir enerji, Fethiye'nin merkezindeki bu alüvyal çamurda devasa bir yıkım dalgasına dönüşebilir. Bugün artan nüfusuyla ovasını tamamen betonla kaplayan Fethiye'de, zemin sıvılaşmasına karşı özel mühendislik önlemleri alınmayan yapıların geleceği pamuk ipliğine bağlıdır.
