İktidara gelen İngiliz muhalefet liderine, muhalefet ve iktidar arasındaki farkı sormuşlar. Cevabı şöyle olmuş:
“Muhalefetteyken her şey kötü geliyordu. İktidara gelince gördüm ki, o kadar da kötü değilmiş.”
Sürekli bardağın dolu tarafını görmek nasıl yanlışsa, bardağın boş tarafıyla da yaşamak o kadar yanlıştır.
Türk siyasetini şaşkınlık ve ibretle izliyoruz. Alternatif olması gereken ana muhalefetin düştüğü durum üzüntü vericidir.
Masumiyet karinesine dikkat ediyoruz.
Ancak Ekrem İmamoğlu ile CHP liderinin ve CHP’nin iç içe geçirilmesini yanlış buluyoruz. CHP içine düştüğü bu karmaşık durumdan nasıl çıkacak merak ediyoruz. Yapılması gereken ülkenin en iyi avukatları ile hukuki savunmaya hazırlanmış olmalılardı.
Geçmişte birçok örneği var. Rahmetli Turgut Özal, bakanının istifasını alıp, savcılığa sevk etmişti. Rahmetli Mesut Yılmaz Yüce Divan’da yargılanmıştı. Mavi Akım nedeniyle dönemin Enerji Bakanı Yüce Divan’da yargılanıp aklandı.
Sonradan anlaşıldı ki. Mavi Akım olmasaymış ülke büyük bir enerji krizi yaşayacakmış.
Rahmetli Cumhurbaşkanları Turgut Özal da, Süleyman Demirel de Boğaz Köprüsü nedeniyle üye oldukları meslek odalarından ihraç edilmiş, mühendislik yapamaz denilmişti.
Şimdi görüyoruz ki, iki tane daha Boğaz Köprüsü yapıldı. İlaveten Marmaray ve Avrasya Tüneli devreye alınmasına rağmen hala yeni projeler üzerinde çalışılıyor.
Tabii o yıllarda bu iki isim başbakanlıklarından sonra Cumhurbaşkanı da oldular ve hiçbir zaman halkı sokağa çağırmadı. İnsanları germedi. Siyaset kurumunu yargı ile karşı karşıya getirmedi.
Şaibeli denilen kurultay ise ayrı bir trajedi.
Şikayet eden CHP’ li, şikayet edilen CHP’ li, mağdur da CHP’ li...
Bir garip iş.
Siyasetçilerimiz şunu unutmamalı. Yargı kararlarına saygı duymak zorundayız. Ve yine unutulmamalı en büyük yargı kamu vicdanıdır.
İşler kimsenin umduğu gibi gelişmiyor. Gelin bu bayram fırsat olsun. Kucaklaşalım ve geleceğe güven ve huzurla bakalım.
Kurban Bayramımız kutlu olsun...