Muğla’nın en doğusunda yer alan Fethiye ve Seydikemer ilçeleri, Akdeniz ikliminin tüm avantajlarını kullanır. Özellikle Seydikemer, Türkiye’nin domates ve örtü altı sebzecilikte en büyük merkezlerinden biridir. Alüvyal toprak yapısı ve bol güneşlenme süresi, kış aylarında bile yüksek verim alınmasını sağlar. Bu ilçeler, ihracatlık sebze üretiminde Muğla’nın amiral gemileridir.
MİLAS: ZEYTİNİN VE KÜLTÜR BALIKÇILIĞININ MERKEZİ
Milas, on binlerce dönümlük zeytinlikleriyle Muğla tarımının en köklü ilçesidir. Toprak yapısı, asit oranı düşük ve aroması yüksek zeytinyağı üretimi için dünyadaki en uygun alanlardan biridir. Ayrıca Milas Ovası, mısır ve hububat üretiminde de şehrin ihtiyacını karşılayan geniş düzlüklere sahiptir. İlçe, hem ağaç tarımı hem de tarla tarımında yüksek verimlilik sunar.
KÖYCEĞİZ VE ORTACA: NARENCİYENİN VE NARIN ADRESİ
- Dalaman Çayı’nın beslediği Ortaca ve Köyceğiz ovaları, narenciye ve ihracat şampiyonu "Hicaz narı" üretimi için en ideal bölgeler arasında yer alır.
- Bölgedeki yüksek nem oranı ve zengin taban suyu seviyesi, meyvelerin sulu, aromatik ve yüksek kaliteli yetişmesini sağlayan temel unsurlardır.
- Bu iki ilçede yoğunlaşan narenciye paketleme tesisleri, bölge ekonomisine ciddi bir katma değer sunarak yerel halk için önemli bir istihdam kapısı oluşturur.
- Verimli toprak yapısı ve iklim avantajı, bölgeyi tarımsal ihracatın stratejik merkezlerinden biri haline getirmiştir.
YATAĞAN VE MULA MERKEZ: HUBUBAT VE BAĞCILIK
Muğla’nın iç kesimlerinde yer alan Yatağan ve Menteşe (merkez) ilçeleri, daha karasal bir iklime sahip olduğu için hububat, bakliyat ve bağcılık için uygundur. Özellikle yerel üzüm çeşitlerinin yetiştirildiği bağlar, bölgenin tarımsal çeşitliliğini artırır.
