Türk edebiyatının önemli isimlerinden yazar, senarist ve eleştirmen Selim İleri, bir süredir yaşadığı sağlık sorunlarının ardından 8 Ocak 2025 tarihinde İstanbul’da 75 yaşında hayatını kaybetti; 1949’da Kadıköy’de doğan, 1968’de Atatürk Lisesi’ni bitiren ve bir süre İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne devam ettikten sonra eğitimini yarıda bırakıp tamamen yazarlığa yönelen İleri, yarım asrı aşan kariyerinde roman, öykü, deneme, oyun ve senaryo türlerinde 100’ün üzerinde eser verdi, ilk öyküsü Savaş Çiçekleri 1967’de Yeni Ufuklar’da yayımlandı, ilk kitabı Cumartesi Yalnızlığı/Güz Notları 1968’de çıktı, Dostlukların Son Günü ile 1976’da Sait Faik Hikâye Armağanı’nı, Her Gece Bodrum ile 1977’de Türk Dil Kurumu Roman Ödülü’nü, 2021’de Erdal Öz Edebiyat Ödülü’nü aldı, Yaşarken ve Ölürken Milliyet Sanat tarafından yılın romanı seçildi; 1970’lerde Halit Refiğ’in teşvikiyle senaryo yazmaya başlayan İleri, Cennetin Kapısı (1971), Kırık Bir Aşk Hikâyesi (1982 SİYAD En İyi Senaryo), Hiçbir Gece, Bir Aşk Uğruna, Yedikuleli Mihriban, Her Gece Bodrum gibi yapımlara imza attı, 1990’larda tiyatroya yönelerek Cahide, Ölüm ve Elmas, Allahaısmarladık Cumhuriyet (1997 Afife Jale ve Avni Dilligil), Mihri Müşfik: Ölü Bir Kelebek ile Devlet Sanatçısı unvanını aldı, edebi mirasında Cehennem Kraliçesi, Mavi Kanatlarınla Yalnız Benim Olsaydın, Solmaz Hanım, Kimsesiz Okurlar İçin, Bu Yaz, Ayrılığın İlk Yazı Olacak gibi romanlar ile İstanbul Hatıralar Kolonyası, Yaşadığım İstanbul, İstanbul Bu Gece Yine Sensiz gibi İstanbul temalı denemeler yer aldı, son romanı Sona Ermek 2017’de yayımlandı ve özellikle İstanbul merkezli anlatımı, karakterlerin iç dünyasına odaklanan dili ve yenilikçi yaklaşımıyla Türk edebiyatında kalıcı bir iz bıraktı.