Muğla’nın yetiştirdiği ses sanatçısı ve bestekâr İsmet Kanavuzlar, bir süredir tedavi gördüğü İzmir’de, 7 Ocak 2026 tarihinde doktorların tüm müdahalelerine rağmen yaşamını yitirdi. Sanat dünyasında ve özellikle Muğla’da derin üzüntü yaratan vefatın ardından, Muğlalı sanatçının müzik hayatına dair hatıralar ve katkıları yeniden gündeme geldi.
Muğla’nın yetiştirdiği en önemli müzik insanlarından biri olan İsmet Kanavuzlar, yalnızca bir keman virtüözü değil; köy düğünlerinden Türkiye’nin en büyük sahnelerine uzanan sıra dışı bir müzik yolculuğunun da kahramanıydı. Zeki Müren’den Bülent Ersoy’a, Müşerref Akay’dan Hamiyet Yüceses’e kadar birçok efsane isimle aynı sahneyi paylaşan Kanavuzlar, yıllar boyunca Türk Sanat Müziği’nin perde arkasındaki en güçlü emekçilerinden biri oldu.
Nota ile Başlayan Yolculuk
Doğma büyüme Muğlalı olan İsmet Kavanuzlar, altı kardeşli bir ailenin büyük erkek çocuklarından biriydi. Müziğe ilgisi çok erken yaşta başladı. Henüz 9 yaşındayken nota öğrenmeye başladı. İlk enstrümanı mandolindi. Nota eğitimini, o yıllarda Muğla’da nota bilen sayılı isimlerden biri olan Galip Birgili’den aldı. Birgili, ondaki yeteneği kısa sürede fark etti.
Mandolinden sonra ud, ardından keman hayatına girdi. Virtüözlüğe kemanla ulaştı. Zamanla keman, onun sahnedeki imzası hâline geldi.
Müzisyen Bir Ailenin İçinden Geldi
İsmet Kanavuzlar’ın babası İzzet Kavanoz klarnet çalardı. Amcası ise Muğla’da “Gocağus” lakabıyla tanınan Ali Rıza Kavanoz’du. Böyle bir ortamda büyüyen Kanavuzlar, henüz 11 yaşındayken Muğla köylerinde düğünlerde çalmaya başladı ve kısa sürede aranan bir isim oldu.
1949’da İstanbul Radyosu ile Gelen Büyük Kapı
1949 yılında İstanbul Radyosu saz sanatçıları almak için sınav açtı. İsmet Kavanuzlar sınavı kazandı ve keman sanatçısı olarak radyoda göreve başladı. Bu dönem, onun sanat hayatının profesyonel başlangıcı oldu.
İstanbul’da yeteneğini ilk fark edenlerden biri udi ve bestekâr Kadri Şencalar’dı. Kanavuzlar, Şencalar’a her zaman büyük bir saygı ve vefa ile bağlı kaldı.
Kavanoz Kardeşler Sahnelere Çıkıyor
İsmet Kanavuzlar, bir süre sonra klarnet çalan ağabeyi Mehmet ve udi kardeşi Feyzi’yi de İstanbul’a getirdi. Böylece “Kavanoz Kardeşler” dönemi başladı. Kısa sürede hem radyolarda hem de müzik piyasasında adlarından söz ettirdiler.
İsmet Kanavuzlar; Zeki Müren, Müşerref Akay, Ziya Taşkent, Hamiyet Yüceses ve daha birçok büyük sanatçının sahnesinde yer aldı. Bir dönem “Sanat Güneşi” Zeki Müren ile 4 yıl birlikte çalıştı.
Kendi ifadesiyle:
“Zeki Müren’le 4 yıl çalıştık. Çok anılarımız var. Artık Muğla gecelerinde tek kaldım.”
Zeki Müren’in İlk Sahnesinden Bülent Ersoy’un Arasına
Bir dönem Zeki Müren’in ilk kez sahneye çıktığı İzmir Dalyan Gazinosu’nda, Bülent Ersoy’un arkasında keman çalan isim de yine Kavanoz Kardeşler’in en büyüğü olan İsmet Kanavuzlar oldu. Bu sahneler onun kariyerinde ayrı bir yere sahipti.
Yıllar sonra İstanbul’dan Muğla’ya döndüğünde ise Muğla gecelerinin aranan ismi hâline geldi.
Nazariyat Ustalığı ve Üsküdar Musiki Cemiyeti
İsmet Kanavuzlar, Üsküdar Musiki Cemiyeti’nde Cevdet Çağla, Emin Ongan ve Münir Nurettin Selçuk gibi ustalardan dersler aldı. Amacı sadece icracı olmak değil, Türk Musikisi’nin teorisini de en iyi şekilde öğrenmekti. Bu alandaki yetkinliği sayesinde müzik çevrelerinde “nazariyatı en iyi bilen keman ve kanun sanatçılarından biri” olarak tanındı.
Soyadı Neden “Kavanuzlar” Oldu?
Asıl soyadı “Kavanoz” olan sanatçının soyadı, İstanbul Radyosu yıllarında bestekâr Baki Çallıoğlu’nun önerisiyle “Kanavuzlar” olarak değiştirildi. Gerekçe basitti: Daha kolay söylenmesi ve akılda kalması. Bu öneri kabul edildi ve müzik dünyasında “Kanavuzlar” adıyla tanındı.
Alçakgönüllü Bir Usta
Onu tanıyanlar, sanatından önce kişiliğini anlatırdı. Sessiz, mütevazı, gösterişten uzak ve son derece saygılı bir insandı. Büyük sahnelerde yer almasına rağmen hiçbir zaman kendini öne çıkarmadı.
Muğla’nın Kültürel Hafızasında Bir İz
İsmet Kanavuzlar, Muğla’dan çıkıp Türkiye müzik tarihine iz bırakan bir sanatçı olarak ardında sadece eserler değil, bir müzik ahlakı, bir ustalık geleneği ve sayısız anı bıraktı. Bugün onun hikâyesi, Muğla’nın kültürel belleğinde yaşamaya devam edecek.