Hayatve insan...
Hayat,doğum ve ölüm noktası arasında akıp giden bir yol... Hayat bir yolculuk...
İnsanise nereye gittiğini ve yolun nerede son bulacağını bilmeyen bir yolcu...
Varlıkgayesi yolda olmak olan insana düşen ise yürümek. Yürümek ise sebebi bilmeninve istemenin bir ispatı. "Ben buradayım çünkü..." diyen insanın boşluğudoldurmak için attığı adımlarla hayaline/niyetine yol alması.
Ohayal de niyet de uzaktan bakanların değil ancak yürüyenlerin ulaşabileceği birmenzil.
Yolzorlu, meşakkatli. Yol çetin engeller ile dolu. Ancak menzil, uğrunayorgunluğun göze alındığı/alınabileceği bir dinlenme noktası.
Yolçeldiricilerle dolu. "Kestirmeden gitmek menzile daha çabuk ulaştırır."diyenlerin, "Daha kolayı var." diyenlerin sufleleri ve "acaba"larınmusallatlığı...
Yörükler,"Kestirmeden gidecek kadar vaktim yok." derler. Paulo Chelho ise "Gitmeye değeryerlerin kestirmesi yoktur." der.
Yoldaolmak kadar önemli olan, doğru yolda olmaktır. Doğru gemiye binmek, doğrusokağa girmek, doğru yere merdiven dayamak, doğru masaya oturmak, doğru hedefeniyetlenmek...
Önemliolan, yolda olmanın yanı sıra yolda kalmak/kalabilmektir. Kestirmeye sapmamak,hızını alamayıp ilk virajda savrulmamak, yolunu kaybedip yan yollara sapmamak.
Neistediğini, niye istediğini, kimden istediğini ve nereye gittiğini bilmek.
Yolunyorgunluğuna katlanıp sunduğu fırsatlara rast gelmek. Yoluna çıkanın kıymetinibilmek, nasibine ve rızkını kucak açmak. Kâr-zarar hesabı yapmadan...
Yolsancısız olmaz, yolculuk meşakkatsiz olmaz. Gün doğup gün batarken, kendineeşlik edenlerin sayısı artıp eksilirken, yolda kendine eşlik edenler gündengüne değişirken, insana düşen acziyetini fısıldayıp şükrünü haykırmaktır.
Herzorlukta birlikte bir kolaylığın da var olduğu vaadini hatırlayıp yorgunluğunuunutmak, gayretini artırmaktır.
"Takdir-iezele teslimiz ama gayrete de aşığız." diyor şair Cahit Zarifoğlu.
Hazanınyerini hüzne bırakmadan baharın neşesinin, güzelliğinin yolu süslemeyeceğinibilip hazan yaprakları üzerine nazikçe basmaktır.
Dahasıyolun hakkını vermektir.
Yolunhakkını vermek; yorulunca pes etmek değil dinlenmesini, nerede dinleneceğini,orada ne kadar kalacağını/konaklayacağını bilmektir.
Yoluverene, yola düşme cesareti ve gücü verene, yolda tutana, yolun sonundaki hayrıyaratana her adımda şükretmektir. Yolcu olduğuna, yolda olduğuna, niyete/hedefeyürürken yalnız olmadığına şükretmektir.
Heradımda, her nefes alışverişinde hayırlısını dileyip/isteyip "âmin" demektir.
"Ayağınataş değmesin." diye dua edenlerin varlığından haberdar olmak, kendisine kanattakan o dualı dillere vefayı unutmamaktır.
"Sümmeileynâ türceûn" uyarısını unutmadan yolun ve yolculuğun hakkını vermenin huzuruile gönlünün ekmeğine ulaşmaktır.
Selamolsun yolun hakkını verenlere...
25.10.2023