Değerli Dostlarım; sık sık İlçem Ula’da ortaya çıkan çalışmalar hakkında bilgiler paylaşıyorum. Sebebi ise Ula da İkamet ediyorum. İlçem Ulanın gerek sesli ve gerekse görsel anlamda “’Medya’” ayağı yoktur, zaman zaman kurulduysa da yaşayamadı veya yaşatamadık. Onun içindir ki yazılarımın çoğunluğu İlçem Ula hakkında oluyor. İlçem Ula Coğrafi bakımdan 650-640 rakımda bulunan bir yerleşim birimidir. Türkiye de en çok oksijen alınan ve en çok oksijeni bol olan bir rakımdadır. Dolayısıyla İlçem Ula’da nüfus gün geçtikçe artıyor. 2000 yılına kadar ilçem Ula’da ‘Eski Ula’ olarak tabir ettiğimiz yerleşim birimimizde hiçbir hareket yok idi inşaat ve arazi satışı hakkında. Ne zaman ki Muğla Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin temeli atılıp da yükselmeye başladığında İlçem Ula’da yavaş yavaş da olsa kıpırdanmalar olmaya başladı. 2014 yılında ilçem Ula’da resmi yada gayri resmi 17 müteahhit firma faaliyet göstermeye başladı. Sonradan işini sağlam ve işini inşaat mevzuatına göre yapan ve arsa/arazi sahipleriyle karşılıklı anlamda yapılan sözleşmeye harfiyen uyan müteahhit firmalar ayakta aldılar ve diğerleri Ula’yı terk ettiler. Şu anda İlçem Ula’da oldukça kaliteli ve düzgün anlamda işini yapan firmalar halen faaliyetlerine devam etmektedirler.
2000’li yıllarda ilçem Ula’nın 1985 yılında yapılan Ula Şehir Planı çerçevesinde planlamalar ve İmar Kanununun 18. maddesi ile uyumlu verimli arazi dediğimiz arazilerimize İmar Uygulaması yapılarak Muğla – Marmaris- Fethiye-Antalya güzergahında doğru olmayan tamamen içe yönelik biçimde planlamalar yapılarak verimli arazilerimiz inşaat alanı haline getirildi. Bu anlamda ilçem Ula’nın Vakıf denilen Demirtaş Mahallesi ile Alparslan Mahallesinin kesiştiği arazi mevkilerinde
(oldukça verimli tarım arazileri) imar uygulaması yapıldı. Ayrıca Kocatarla Mevkii denilen Sağlık Ocağının tam da karşısında (tarım arazileri-verimli topraklar) yine imar uygulaması yapılarak güya arsa üretildi. Üretilen arsalara da 1+1, 2+1 veya 0+1 stüdyo biçiminde müteahhit firmalara verilerek tamamen beton yığını halinde daireler yapılmaya başlandı ve halen devam ediyor.
Hiç olmazsa yapılan veya düzeltilen İmar Planlarının altına, plan notlarına Ula tipi olmak üzere inşaat yapılması, Ula mimari yapısının yaşatılması gibi tarihi bir sorumluluğumuzun yerine getirilmesi sonucunu da doğururdu. Ama öyle oldu mu? Hayır hayır asla böyle bir çalışma yapılamadığı gibi bu işi bilenler tarafından Belediye Başkanı’na izah ve ikaz edilmesine rağmen uğraşamam gibi gayet klasik bir çerçeve çizerek İlçem Ula’daki inşaatlar devam ediyor. Hele hele son öğrendiğim bilgiler ile adeta irkildim ve ciğerim yanıyor. 45 m2,65 m2,55 m2’lik daireler!?... yapılmaya devam ediyor. Yanlış da anlaşılabilir, 45 m2’lik, 55 m2’lik devasa dairelere kimler gelir. Kimler alır, kimler kiraya alır. Kalite den söz etmek, Ula ilçemizin tarihi mimarisinden söz etmek mümkün mü bu dairenin yapılmasıyla. Kalite deyince inşaat kalitesinden söz etmiyorum. Yerleşim noktasında, aile yaşaması noktasında, yuva kurma noktasında, komşuluk ilişkileri noktasında kaliteden söz ediyorum. Elbette öğrenci gelsin. Elbette öğrenci ilçemize gelsin ve tahsil görsün. Ama hedef kitle olarak tamamen öğrenci olarak ele alırsak hani eskiler derler yol geçen hanı oldu diye. İşte bizim bu şekilde 1+1 veya 0+Stüdyo biçiminde adına da daire dediğimiz yapılar devam ederse ilçem Ula’nın demografik yapısı nasıl olur bu günden kestiremiyorum.
Kim dur diyecek, kimler bu gidişata dur diyecek bilemiyorum. Yalnız bildiğim bir şey var, birileri geçmiş yıllarda bu gidişata dur diyemediği için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığı nezdinde etkili bir görüşme yapmış olmalı ki İmar Kanununun 18.’ci maddesi ilçem Ula’nın her yerini kapsamış durumda. 2000 yılından önce gerek siyasal anlamda ve gerekse marjinal kimlikli siyaset anlamında 1985 yılında yapılan İmar Planının bazı bölümlerinin düzeltilmesi sonucu adrese dayalı olarak yapılan ve düzeltilen arazi /arsa parçalarına hızla inşaat yapılması devam etmekte, diğer yerlerin tümü hakikaten tümü İmar Kanununun 18.’ci maddesi öngörülerek inşaat yapılmasına izin verilmemektedir. Ev arası dediğimiz, her tarafı evler fakat bir arazi parçası kalmış, imar durumu yok. 18.’ci maddesi kapsamı içinde , çalışma yapılacak!?... Ne zaman başlar ve tamamlanırsa o zaman inşaat izini verilecek, sorduğumuzda yetkililerin verdiği cevap bu.
Büyükşehir kanunu çerçevesinde ilçem Ula’da imar çalışmaları Büyükşehir Belediyesi teşkilatı uhdesine verilmiş durumda. Diğer ilçeleri bilemem ama ilçem Ula’da oldukça sıkıntılı bir durum ortada duruyor. Vakıf mevkii, Kocatarla mevkii, Hol Bağı mevkilerinde kolayca verimli arazileri imara açarak esas olan ev arası dediğimiz, yıllara sari olarak bekletilen ve ayni zamanda da 1985 yılında yapılan ve adeta kanunlaşan bu planın bir an önce ya tamamen yada kısmen revize edilmesi hayati bir çalışma gibi önümüzde durmaktadır. Yoksa tarım arazilerimiz/verimli arazilerimiz yok oldu diyemeyeceğim ama bu hızla giderse yok olup gidecek.
Muğla-Marmaris-Fethiye –Antalya yolu yanına ısrarla gitmek istemiyoruz. İlçem Ula’nın gelişmesi Doğu tarafına doğru zorlanıyor, esas olan ise Batı veya Güney Batı yönünde gelişmesi sağlanmalıydı. Zira altı yol diye tabir ettiğimiz bu yol da her türlü gelişim ve değişime açık olması nedeniyle ilçem Ula’nın geleceği de bu yola uyumlu gelişmesi olmalıydı. Maalesef bu sağlanamadı. Marjinal siyaset, tutucu ve bağnaz işe bakmak ve küçük olsun benim olsun, az olsun bizim olsun statikodan kurtulamadı ilçem Ula. Kurtulabilirmi… Bu dönem ilçemin Belediye Meclisinde bu işi bilen (Şehir Plancısı) idealist olan arkadaşlarımız vardır. Hani derler ya zararın neresinden dönersen kardır. Bir an önce karar alıp, geleceğimiz olan gençlerimizin hiç olmazsa iş aramadan, kamuya gireceğim diye memur olmaktan başka hiçbir beklentisi olmayan gençlerimize iş sahası da açmış oluruz. Sesimi ve feryadımı duyan olur mu?
Hoşça kalınız; sağlıcakla kalınız…