Değerli dostlarım, geçen haftadan itibaren başladığım iz bırakanlar, unutulmayanlar ile ilgili olarak düzenlemeye başladığım yazılarımda, ilçem Ula’da iz bırakmış, unutulmamış ve halen yaptıkları hizmetlerle ya da olumsuz davranışlarla anılan kişi ya da kişiler vardır. Malum olduğu gibi beldelerde olumsuz davranarak kendi inandığını yaşayarak yararlı işler yaptığına inananlar olduğu gibi, kendi çapında çırpınarak, didinerek, inandığını yaşayarak, yaşadığı toplumun ihtiyaçlarını icra makamlarına ileterek, hem kendi yaşadığı döneme hem de kendisinden sonra yaşayan toplumlara hizmet eden kişi ya da kişiler vardır.
1970’li yıllar Ula için kamu yatırımı ve yöremizin ilerlemesi bakımından önemli yıllardır. Gerçi ilçem Ula’nın şu andaki adeta kapalı bir ekonomi ve çıkmaz sokak hüviyetini kazandıran bir takım olumsuz girişimler de eksik olmamış. Gönül ister ki hiç olumsuz hizmet ya da yatırımları (?) yazmasak, hatırlatmasak olur ama geçmişten ders almayan toplumlar geleceğe güvenle bakamazlar. Bu anlamda ilçem Ula’nın gelişmesine engel demeyelim de kendi ne göre olumlu hizmet olarak değerlendirdikleri birkaç işlemden söz etmek niyetindeyim.
1970’li yıllara kadar Muğla- Fethiye yolu ilçemin içerisinden geçerdi. Sakar Yolu çok sarp ve dar olduğundan yol daha çok ilçem Ula’dan, Çiçekli Belinden Karabörtlen ve oradan da Köyceğiz, (Ortaca ve Dalaman yok) Köyceğiz’e bağlı yerleşim yerlerinden sonra Göcek ve Fethiye Yolu. Tabii Yol ihtiyaçtır. Eğer gidemediğiniz yer senin de değildir, der büyükler. Ayrıca yol medeniyettir de. 1970 yıllarında öncelikle Devrant (Derbent Beli) yolunun yenilenmesi çalışmaları esnasında yenilenecek yol ilçem Ula’nın merkezinden geçerek daha az masraf ve yatırımla şimdiki Karabörtlen kavşağına yol indirilecek idi. İdi diyorum ölçüm ve çalışmaları yapılmasına rağmen o zamanlar Demokrat Parti ve Cumhuriyet Halk Partisi mensupları vardır İlçem Ula da. Ne var bunda der gibisiniz. Her yerde vardır bu şekilde mensubiyetlikler. Her iki partinin o zaman ki ileri gelen büyüklerimiz çok gürültü olur, çok trafik olur, çok hareketlilik olur uyuyamayız gibi ön görülerle yapılacak yolun ilçem Ula’dan geçmesine engel oldular.
Dahası da var ama şimdilik bu kadar yeter. Hayatta olanlar var ama onlar da zaten evinden bile çıkamıyor. Sonradan yapılan yolun genişletilmesi çalışmaları esnasında da ilçem Ula için bir ışık daha görülmüştür. Devrant Belinden gelen yol daha önce şimdiki helikopter pisti yangın acil yardım ekibinin konuşlandığı alandan geçerek kıvrılarak, Ula’nın çevresinden geçen bir yoldan söz ediyorum. Teklif edilen yol ise, çook eskiden Ula’dan gerek at-eşek ve gerekse at arabaları ile eski mezbahaneden itibaren doğrudan Akarca Çayından tarihi Akarca Köprüsünden geçerek Göbek Doğrusu denilen kestirme yol ile yine Devrant Beline ulaşan bir yol var idi. Tarih oldu o yol. İşte o yolun güzergahını kullanarak hiç kıvrılmadan Ula’nın merkezine (Eskiden Ülkünün Benzinliği derlerdi şimdi o mekanlar apartman oldu) değil de planda da gösterildiği gibi Ula’nın girişine güzel bir terminal binası yapılarak, terminalden Marmaris yönüne Ula’nın batı tarafından yine Göbek Doğrusu kestirme bir yolla şu an çalışan Muğla Marmaris Yoluna bağlanması teklifi de aynı kişiler ve aynı yöntemlerle heba edilerek kadük kalmış tır. Yapılmamış yaptırılmamıştır. 1996-1997 yıllarında bahsettiğim Ula Şehir Planında terminal olarak ayrılan parselden yine kestirme ve Göbek Doğrusu açılması düşünülen yol çalışmasına başlanmış ve ekip de gelmiştir. Ekip bir iki gün daha işe başlamadan tüm ekip ve edevatı toplayarak müteahhit firma Ula’yı terk etmiştir. Yol yapılmamış değil yatırım da hizmet de genişleme de yaptırılmamıştır. Geldiğimiz noktada ortadadır. Ula’mızın girişinde bir tek cadde vardır. Takribi olarak 3.8 km’dir. Geçtiğimiz yılda Büyükşehir Belediyesi, İller Bankası ve İlçe Belediye Başkanlığı ile birlikte “bulvar olarak” 2.7 km yapılmış, Ula’nın girişinden çıkışına kadar tek şeride düşürülmüş (Mecburen) olan, nüfusu 4.600 kişi olan yıllarda trafiğe yeter ama şimdilerde ilçe merkezinin nüfusu 15 bin 17 bin diyenler var. Artık tek cadde araçları almıyor ve trafiğe gerekli hizmeti verememektedir.
Hem 1970’li hem de 1996’lı yıllarda ilçem Ula için düşünülen teklif edilen yatırım ve çalışma yapılabilseydi ilçem Ula çıkmaz sokak olmaktan kurtulur, o zaman en az 50 yıllık plan çerçevesinde planlamaya izin verilseydi ilçem Ula kapalı ekonomiye sahip olmaz, tahsil için şehir dışına giden gençlerimiz de oralarda kalmaz, ilçesine döner, şu an olduğu gibi nüfusunun % 60’ı 65 yaş ve üstü yaşlı bir nüfusa sahip olmazdı.
Bu şekilde davranarak az olsun benim olsun, küçük olsun bizim olsun diye güya hizmet ettiğini sananlar, Ula’da iz bırakanlar unutulmayanlar da vardır. İlçem Ula çok göç aldı ve göç almaya da devam ediyor. Ne yapalım ilçem Ula’nın kıymetini bilerek gelenlere de hoşgeldiniz demek gerek.
Hoşçakalınız. Sağlıcakla kalınız…