Gün geçmiyor ki ilginç bir haberle karşılaşmayalım. Bu haberlerden bazıları bizi şaşırtırken bazıları da canımızı sıkıyor. Birkaç gün önce gündem olan bir olay yoğun tepki çekti. Haberin içeriği şöyleydi: Usta Oyuncu Cihan Tamer’in oğlu Atilla Tamer düzenlenen cenaze töreniyle toprağa verildi. Atilla Tamer’in cenazesine birçok ünlü isim katıldı. Burada olan bir olay ise görenlere pes dedirtti. TRT sanatçısı Turhan Öge cenazeye katılan Zihni Göktay ile özçekim yaptı. Bu durum görenler tarafından yoğun tepki çekti.
Bu haber üzerine bir süre düşündüm. Ciddi şekilde düşünmemiz de gerekir. Yitip gidenler diye bir yazı yazmıştım. Oraya artık cenazelerimize, acılarımıza ne kadar az saygı duyduğumuzu ve bunları içimizde ne kadar az yaşadığımızı da yazabilirim. Zavallı ruhumuz ve aklımız gün geçtikçe her şeyin içini boşaltıyor. Haz merkezli yaşamımızda hep bir görünme isteği var. Mutluluktan gayrısını kabul etmiyoruz. Oysaki ölüm en gerçek şeylerden birisi. Oradaki insanların duygusunu anlamak ve günü geldiğinde aynı acıları yaşayacağımızı bilmek büyük ödevimizdir. Böyle sabun köpüğü gibi hayatlarımızla neyi amaçlıyoruz çok merak ediyorum. Aslında olan bitenin çok yapay olduğunu biliyoruz ama kabullenemiyoruz. Çünkü ruhumuz öldü. Bedenin ölmesi çok da önemli değil artık.
Eskiden bir mahallede cenaze oldu mu matemi neredeyse tüm evlere uğrardı. Köyde cenaze varsa tüm köy bu yasa ortak olurdu. Kahvehanelerde oyun, eğlence son bulur; evlerde televizyon açılmazdı. Herkes cenazeye iştirak etmeye çalışır. Defin işleminden sonra cenaze evine yemekler getirilirdi. Cenaze yakınlarının acısı hafiflesin diye ezaya ortak olunurdu. Şimdi ise çok farklı süreçler yaşıyoruz. Hepimiz için cenaze evi-yeri hızlı terkedilmesi gereken alan oldu. Yemek götürmek yerine pide veya yemek varsa yeme derdindeyiz. Ölümün adı duyulduğunda eğlence, keyif aynı temposuyla sürüp gitmekte. Hayat olağan akışında ve yaşanandan hiç ders almadan devem etmekte. Yazık değil mi bizim insan oluşumuza. Nasıl bir düşünce ve ruh dünyası böyle? Eyy insanoğlu kendine gel. Yaşanan sorunları ayol insanlar da çok kötü oldu deyip kendini hafifletme. Olan bitenlerden hepimiz sorumluyuz. Sadece kendimize çeki düzen vermemiz gerektiğini bilmek zorundayız!