Bir yılı daha geride bırakıyoruz. Bir yaş daha aldık.
Kendi adıma yarım asırlık bir ömrü geride bıraktım. Geriye doğru dönüp baktığımda; güzel işlere imza attığımı, övünç duyabileceğim çalışmalarım olduğunu görüyorum. Elbette geride daha iyi bir tablo bırakılabilirdim. Ancak hayata çok eksiden başlayan biri olarak bugünleri görmek de güzel.
Tam da bu yüzden, her ne olursa olsun hiçbir zaman “keşke” demedim, demiyorum.
Üzüldüğümde, incitildiğimde, yolun dışına itildiğimde; hayıflanmak yerine “daha” diye başlayan cümleler kurdum, kuruyorum.
Daha çok çalışmalıyım. Daha iyi işler yapmalıyım. Daha çok okumalı, daha çok yazmalıyım.
Kötülere inat, daha “iyi” olmalıyım. “Babana bile güvenmeyeceksin.” diyenlere inat, daha çok güvenmeliyim. “Enayi” diyenlere inat, daha fedakâr olmalıyım. Arkadaşını “yara bandı” olarak görenlere inat, daha vefalı olmalıyım.
“İyi ki” dedim, diyorum.
İyi ki, vefasızlık eden ben olmadım. İyi ki, trenden ilk inen ben olmadım. İyi ki, sırtını dönen ben olmadım.
İyi ki, okuyorum/yazıyorum. İyi ki, paylaşabileceğim şeyler var.
İyi ki, dostlarım var. İyi ki o güzel insanlarla yolum kesişti. İyi ki, beslendiğim ve yanındayken tamamlandığımı hissettiğim insanlar var.
İyi ki, işimi seviyorum. Ve yine iyi ki, işimden değil; işinin hakkını vermeyen insanlardan yakınan biriyim.
İyi ki…
2025’in son günündeyiz.
Klasik bir yeni yıl yazısı yazmayacağım. Yazım, biten yılın olumsuzluklarını anlatan, yeni yıla dair umutları sıralayan bir yazı olmayacak.
Benim hayatımda kötümserliğe de yer yok, umutsuzluğa da… Çünkü hayat, iyisiyle-kötüsüyle yaşanıyor ve yaşanacak…
Kötüler bizi dönüştürecek, iyiler bizi motive edecek.
Kötülük bize iyiliğin kıymetini gösterecek, iyilik bize hayatın anlamını öğretecek.
Dahası biz hayata nasıl bakarsak, onu yaşayacağız.
Neyi ararsak, onu bulacağız.
Nasıl bakarsak, öyle göreceğiz.
Yarım asırlık ömür bana bunu öğretti. Bu hayat, mutlu olacağımız bir yolculuk değil. Fark edeceğimiz, öğreneceğimiz, olgunlaşacağımız bir yolculuk.
Kötülere inat, “iyi” kalabilme mücadelesi verilen yer bu hayat. Arzulara, çıkarlara, okşanan nefse, şöhrete, güce rağmen “insan” kalabilme sahnesi bu dünya.
Biten yıla dair “iyi ki…” dediklerimiz varken, neden yeni yıl için umutsuz olalım?
Yeni yıla “iyi” duygu ve düşüncelerle girmek varken, neden kötülüğü çağıralım?
İyilikle kalın!
31.12.2025