Dünya insan için hiç bitmeyecekmiş gibi duran ama sonu olan bir yerdir. İnsan, hayatı kavramaya başladığı andan itibaren sürekli bir arayış içindedir. İçinde bulunduğu durumu anlamlandırmaya çalışır. Kendine bir yaşam alanı inşa eder. Zaman içinde toplumla iç içe olur. Ardından aile kurumunu oluşturur. Artık bir işi, bir eşi, çocukları, komşuları, akrabaları, hemşehrileri vardır. Bir şehre bir ülkeye bir ırka bir dine aidiyet hisseder.
İşte bu çerçeve içinde hayat anlam bulmaya başlar. İnsan yol ayrımındadır. “Ait olduğu değerlerden beklentisi nedir?” sorusunu kendine sorar. Beklentileri maddi midir, manevi midir? Örneğin fakir bir insanı gördüğünde nasıl davranması gerekir? “Aman bana ne fakirleşirken bana mı sormuş.” der mi yoksa “Ben bu insana gücüm ölçüsünde yardım etmeliyim.” der mi? Dünyada olan biten zulümlerle ilgili ders alır mı, vicdan kanatır mı? Yoksa hayatı kendi eksenine alıp eğer mutluysa umarsız mı olur. Ülkesinde olan biten olumsuz değişimler ve dönüşümler karşısında sessiz mi kalır yoksa sesini yükseltir mi? Bir cenaze gördüğünde hayatın sonlu olduğunu düşünüp kendisine çeki düzen mi verir? Yoksa onu son yolculuğuna uğurladıktan sonra hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam mı eder?
Soruları uzatmak istesek sayfalar yetmez. Bu sorular çerçevesinde hayatın dile getirdikleri neler olabilir ona bakalım. İnsan yaşadığı tecrübelerinden, gözlemlerinden yola çıkarak daha kıymetli bir yaşam portresi ortaya koyabilir. Bugün yaşadığımız savaşların vahşetine karşı onurlu duruş sergileyebilir. Fakir bir insana yardım ettiğinde manevi huzuru yakalayabilir. Komşusuna sabah selam verdiğinde tebessüm edebilir. Çalışan bir esnafa “Hayırlı işler.” diyerek gönlünü hoş edebilir. Dertli bir arkadaşını dinlendiğinde onu anlayabilir. Çevresinde haksızlık gördüğünde itiraz ederek erdemli bir tavır sergileyebilir. Büyüklerinin ellerini öpüp hâl hatır sorarak onların gönlünü alabilir.
Böyle bir insan hayatın anlamını kavramış demektir. Dünyaya niçin geldiğinin idrakindedir. Daha az hata yapar, daha çok değer katar. Üretkendir. Sorunların büyümesi için değil daha iyi bir dünya ve insanlık için çabalar. Yarın Hakkın huzuruna vardığında nasıl hesap vereceğini düşünür. Ailesine, çevresine, yaşadığı ülkeye değer verir. Hayatın ne söylediğini anladığı için güzel bir ömür geçirir.