Bir mecnun,
Bir deli gibi,
Satırlarla buluşmak,
Ruhuma huzur veriyor.
Hiciv denilince,
İroni ve mizahla yoğrulduğu için,
Derinden seviyorum
Aş, iş, ekmek, geçim derdi olmasa,
Hicivle doldururdum satırlarımı.
Bekir Coşkun’un kalemiydi,
Bu kadar hicivle yoğuran ve mayalayan.
10.cu köyden kovulmuştu ama,
Kalemime bir mıh gibi,
Bir kütüphane gibi oturmuş durumda.
Bekir Coşkun misali,
Korkusuz kaplan gibi,
Kuzuyla ağlanıp,
Kurtla avlanılan bu dönemde,
Dik olarak ayakta kalabilmek,
Ne büyük erdemliliktir.
Günümüz şartlarında,
Hepimizin işi çok zor.
Özellikle dar gelirlinin işi daha da zor.
Dayanacağız!
Güneşli güzel günler için,
Dayanacağız!
Halka yüklenen vergiler artıkça,
Bir hikaye geldi aklıma.
Hikayede kaplumbağa ve ailesini,
Ormandan kaçarken,
Puma yani Jaguar;
Görmüş ve sormuş.
‘Ailecek nereye böyle’ demiş.
Kaplumbağa,
‘Ormana maliyeciler gelmiş,
Ondan kaçıyoruz.’der.
Nedeni sorulunca,
‘Ben de ev,
Hanım da ev,
Çocukta ev,
Bunun vergisi çok tutar.
En iyisi biz buradan kaçalım diye düşündük’ der.
Puma bunu duyunca,
O da durur mu?
Ailesi ile kaçmaya başlar
Yolda maymun bunları görür.
Çok şaşırır ve sorar.
Neden kaçıyorsunuz? der.
‘Ormana maliyeciler gelmiş.
Ben de kürk,
Hanımda kürk,
Çocuklarda kürk,
Bunların vergileri hesaplanınca çok tutar.
Bunun için kaçıyoruz’ der.
Puma maymunun sakinliğine,
Kaçmamasına çok şaşırır.
Peki der sen neden kaçmıyorsun? diye sorar.
Maymun gayet sakin cevap verir.
Benim popom,
Hanımın poposu,
Çocukların poposu açıkta.
Maliye ne bulup ta vergilendirecek ki? der.
Günümüzde orta tabaka diye bir şey kalmadı.
Zengin çok zengin.
Fakir de çok fakir.
Vergilerle orta tabakaya diz çöktürüldüğü için,
Orta tabaka diye bir sınıf kalmadı.
Adaletsiz düzende,
Adaletsiz gelir dağılımında,
Zenginler zenginliklerine servet kattı.
Yaşamak gerçekten,
Poposu açık maymun misali,
Derin bir kıyım içinde,
Daha da zorlaştı.
Dar gelirlinin inim inim inlediği düzende,
Yaşamak gerçekten çok zorlaştı.
Bu zor dönemler de,
Köyler bizlerin kurtarıcı alanlarımız.
Köyde ki topraklarınızı satmayınız diyorum.
Köyde köylü mü kaldı ki ? diyebilirsiniz.
Gerçekten köy ve köylülük olayı bitiriliyor.
Çoğunluk arazilerini satıp şehirlere indiler.
Köyde kalan 70-80 yaş aralığında insanımız,
Şehir hayatına adapta olamayacağını düşündüğü için,
Gitmediler ve köyde kaldılar.
10-15 seneye kadar köylerde nüfus kalmayacak.
Köylerde yaşamlar sonlansın istiyorlar.
Az sayıda da olsa,
Tarımsal üretim oluyordu,
Küreselciler,
Gıdaya hükmeden,
İnsanlığa hükmeder tezinden yola çıkarak,
Dünyada ciddi bir gıda oyunu oynuyorlar.
Gıdayı kontrol eden 5 tane küresel şirket,
Ve bunların piarları,
Gıda üretimden,
Köylünün elini ve eteğini çektirmekteler.
Öncelikle köylerden şehirlere göçü sağladılar.
Köylerde tarımsal üretimler durduruldu.
Köyde kalarak gıda üretimi yapanlarında,
Simsar(aracı)yöntemi ile,
Ürettikleri ürünleri,
Para etmez hale getirildi.
Büyük sıfırlama,
Great Reset diyerek,
Tüm sistemleri resetlemek istiyorlar.
Gıdayı da resetlemek istiyorlar.
İnsanlığı yapay gıdaya özendiriyorlar.
Ulus devletlerini de yıkıp,
Tek dünya devletine geçmek istiyorlar.
Bu arada kültürel alışkanlıklarla yapılan,
Beslenmeyi yok edecekler.
İnsanlara implant,
Yani çip takarak,
Senin kanında,
Şu eksik,
Bu eksik diyerek,
Yapay gıda ile bu eksikleri tamamlayacağız diyecekler.
Ters bir çağda dünyaya gelmişiz.
Kültürleri yok etmek,
Ulus devletleri yıkmak,
Tek dünya devletini kurmak,
Ata tohumlarını yok etmek,
İnsanlığın beslenmesini değiştirmek,
Yapay gıdayı hayata geçirmek,
Nüfusu azaltmak,
Mülksüzleştirmek,
Köle insanlık yaratmak,
Kısaca;
Bir takım kişiler,
Kendilerini tanrı olarak görmekteler,
Ve dünya da tanrıcılık oynamaktalar.
Bize de yeni dünya düzeni dedikleri.
Sapkın durumun,
Son virajında,
Uyanmak kalıyor.
Ve son tahlilde,
Maymun misali
Hepimizin poposu,
Fena halde açık.
Sonuç olarak 5 küresel gıda şirketi,
Hepimizi esir almakta.