Her canlı gibi insanoğlu da bu dünyada doğup, büyüyüp vesonunda da ölmektedir. Her ölüm erkendir yakınları için, her ölüm, öleninyakınlarına, çocuklarına, dostlarına ve çevresine hüzündür.
Allah her kula bir ömür bahşetmiş ve bu dünyada kullukgörevleri vermiştir. Allah tarafından bahşedilen bu sürenin ne bir saniyeuzatılması ne de bir saniye kısaltılması mümkündür. Önemli olan ise bu dünyadanayrılırken iyi şeyler bırakarak ayrılabilmektir, iyi hatırlanmaktır.
Günümüzde insanlar, daha çocukluk evresi bitmeden iyi bireğitim, iyi bir kariyer ve iyi bir gelecek adına mücadele etmektedirler. Buçalışmayı çoğunlukla da bu kişilerin ebeveynleri planlanmakta ve yönetmektedir.Bu çalışma, planlı ve programlı ise ve biraz da şansınız varsa amacınaulaşılmış olarak mutlu sonla bitmektedir. Yani, bu mücadele sonunda önemli biriş adamı, önemli bir doktor, ünlü bir avukat ya da ünlü bir sanatçıolabilirsiniz.
Ancak, bu mutluluk genelde daha sonra ki dönemlerde devametmemektedir. Birçok kariyerli geçmişi olan kişinin hayatlarının sonzamanlarını yalnız, kimsesiz ve mutsuz olarak geçirdiğine çok fazla şahitolmaktayız.
Oysa, asıl önceliğimizin bu dünyada kariyer, makam ya da iyibir maddiyat sahibi olmak değil, iyi bir çevre, iyi dostlar ve iyi arkadaşlaredinmek olduğunu genellikle çok sonra anlamaktayız. Hatta bunu anladığımız daçoğu zaman iş işten geçmiş de olmaktadır.
İnsan hayatında acılar ve mutluluklar hep birlikte olmuştur.Bazen sevinirken bazen de üzülmekteyiz. Kazandığımız da sevinirken,kaybettiğimiz de üzülürüz. Ancak, acılar, hüzünler paylaşılarak azalırkenmutluluklar da paylaşılarak çoğalmaktadır bu hayatta. İşte bu sebeple de,insanın acılı gününde acılarını azaltacak/paylaşacak akrabaları, dostları vearkadaşları olmalıdır.
Geçen hafta Pazar günü babamız Recep Akça'yı kaybettik.Kendisi, okuma yazması olmayan bir kişiydi. Çocukluğundan itibaren çalışmış,çabalamış birisiydi. Bütün amacı her baba gibi çocuklarına iyi bir gelecekhazırlayabilmekti. Çocuklarının geleceğini onların okumalarında gören ve bunedenle de çocuklarının milli ve manevi değerlerine sahip olup iyi bir gelecekkazanması için okutmuş birisiydi. Bu bağlamda da çevresine de örnek bir kişilikolmuştu.
Babamın vefatı sonrası her kesimden arkadaşlarımız,dostlarımız ya bizzat gelerek ya sosyal medya hesaplarından ya da arayaraktaziyelerini iletip acımızı paylaştılar. Her siyasi partiden, bürokrasinin herkademesinden, sivil toplum örgütlerinden, Muğla'nın her kesiminden, Muğla'nınve Türkiye'nin her yerinden arayarak acımızı paylaşan dostlarımız vardı. Önemliolan da buydu aslında dost biriktirebilmek. Bu nedenle de acı günümüzde bizleriarayıp acımızı paylaşan her bir arkadaşımıza her bir dostumuza teşekkür ediyorve babama tekrar Allah'tan rahmet diliyorum.
Bu dünyada dost biriktirmek maddiyat biriktirmekten her zamançok daha değerlidir.
"Sona eren dostluk aslında hiç başlamamıştır!"
Mevlana