\n
Bağlanır bağlanmasına dahiçbirimiz dünyalık şeylerden vazgeçemeyiz. Hiçbirimiz kısacık ömrümüzesığdıramayacağımız hayaller kurmaktan, ışığın ne zaman söneceğini bilmeden budünyaya yatırım yapmaktan geri kalmayız. Dahası şahsi emellerimize ulaşmak vedünyalık menfaatler elde etmek için birbirimizi kırmaktan, hatta ezip geçmektenhiç çekinmeyiz.
Ramazan ayında üst katımızataşınan yeni komşumuzun kanser illetinden mustarip olduğunu ve artık tedaviyecevap vermediğini öğrendik. Evlerinde asansör bulunmadığı için kendi evlerindençıkıp kiralık eve taşınmışlardı. Ağrılardan bunaldığında parkta biraz vakitgeçirmek ve rahatlamaktı gayeleri.
Her sabah ağrılaradayanamayan komşumuzun derin derin inlemeleri ile uyanırken, bayrama günlerkala yakınlarının çığlıkları ve ağıtlarıyla uyandık. Bir anda bütün yakınlarıve komşuları toplandı. Ambulans geldi. Ve o kaçınılmaz son. Bir fani dahaemanetini teslim etti. Allah rahmet eylesin. Çektiği ağrılar affına vesile olurinşallah.
Yan daireden yükselenferyat, üst daireden gelen çığlık sesi, binaya koşarak giren sağlıkçalışanları, apartmanın önünde toplanan kalabalık hayatımızda hiçbir şeyideğiştirmedi. Karşı binanın önünde oturanlar sohbetine devam etti.
Berber tıraşına, yantarafta bulunan esnaf işine devam etti. Komşular, kapılar ardında hayatınadevam etti. Bir komşunun su, bir başka komşunun çiğ köfte siparişi geldi.
Cenaze sahipleri definişlemleri için seferber olurken bir komşu çocuğunu parka çıkardı. Rahmetlininyakınları cenaze başında ağlaşırken diğer bir komşu eşiyle yürüyüşe çıktı.
Ne de olsa hayat devamediyordu!
Oysa unuttuğumuz bir gerçekvardı; insan fâni, dünya hayatı geçiciydi. Dünya, kalacağımız değil,gideceğimiz bir yerdi. Dünyaya kalmaya gelinmezdi, gidilmeye gelinirdi. Dünyahayatı, ahiret hayatına hazırlanma yeriydi. Dünya ve dünyalık şeyler bugerçekten bağımsız düşünüldüğünde ise sadece bir oyun ve eğlence yeriydi.
" Ne bilmegün bilmekdürür ne gülmegün gülmekdürür.
Son menzilin ölmekdürür, duymadınsaaşktan eser.
Ger bu sırrı duyaydın, ya bu gamıyiyeydin.
Yerinde eriyeydin, gideydi senden bukâr ü bâr.
Bildik gelen geçer imiş, bildikkonan göçer imiş.
Aşk şarabın içer imiş bu manadan herkim duyar. "
Yunus Emre'nin ifadesiylebu dünya bir göç yoluydu. Gelen geçiyor, konan göçüyordu. Eldeki kar-ü bar(kazanç) başkalarına kalıyordu. Yunus Emre, gitmek için geldiğimiz bu dünyadaedindiğimiz her şeyin fâni oluşunu bir başka beytinde şöyle anlatıyordu:
" Benim bunda kararım yok, ben bunda gitmeğe geldim;
Bezirgânem (tüccarım) metaım (malım)çok, alana satmağa geldim ."
Alın teriylekazandıklarımızdan elde avuçta ne varsa, bir gün hepsini "yok" pahasına satıpgidiyorduk. Çünkü yanımızda hiçbir şey götürmemize izin verilmiyordu.
Hırs yapıp, çelme takıp,yalan söyleyip, baskı yapıp, tuzak kurup, kılıfına uydurup, çalıp çırpıpbiriktirdiğimiz ne varsa; bir gün hepsini "batan geminin malları" gibi bırakıpgidiyorduk.
Önümüz bayram.
Hepimiz planlarımızıyaptık; ya memleketin yollarını tuttuk ya tatile çıktık ya evimizde bayramınyolunu gözlemeye başladık ya da bayram heyecanından uzak koşuşturmaya devamediyoruz. Unutmayalım ki, bizim planımızın dışında da işleyen bir plan, akanbir kum saati var.
Bu bayram dileğim odur ki;hayatın koşuşturmasının bir nebze azaldığı, kendimizle ve yakınlarımızlayakınlaştığımız bu günlerde unuttuklarımızı hatırlayalım. Bize yaşamıngerçeklerini unutturan oyun ve eğlenceden uzaklaştığımız bu günlerde, Yunus'unifadesiyle "aşk"ı ve "mana"yı duyalım. Faniliğimizi hatırlayıp gönülleryapalım, kırdığımız gönülleri tamir etmenin çarelerini arayalım. Yunus Emre'ninşu beytini bir kez daha hatırlayalım:
" Bir gez gönül yıktın ise, kıldığın namaz değil.
Yetmiş iki millet dahi, elin yüzünyumaz değil.
Bir gönül yaptın ise, er eteğintuttun ise,
Bir gez hayr ettin ise, birine binaz değil ."
Rabbim sevdiklerimize yakıneylesin. Rabbim gönül dostlarımıza yakın, dünyalık heveslere uzak eylesin.Sevdiklerimizle beraber, sağlıkla ve huzurla nice bayramlara erişmek dileğiyle.
19.07.2021