Mayıs Şa­fa­ğın­dan Mek­tup­lar

Be­den­le­ri öl­dü­re­bi­lir­si­niz,
Fi­kir­le­ri ise asla.
As­tı­ğı­nız be­den­ler,
Ku­rut­tu­ğu­nuz de­niz­ler,
Ok­ya­nus olup,
Geri ge­lir­ler.
Eğer ki biz,
Biraz daha hal­li­ce ya­şa­ya­bi­li­yor­sak,
Nefes ala­bi­li­yor­sak,
Eğer ki sev­dik­le­ri­mi­zin,
Yü­zü­nü gö­re­bi­li­yor­sak,
Sizin mü­ca­de­le­niz­le Deniz.
Siz­ler son­suz­lu­ğa gi­der­ken,
Ru­hu­nuz­da­ki o ateşi,
İçi­mi­ze ta­şı­dı­nız,
Tam ba­ğım­sız­lık
Ve öz­gür­lük ate­şi­ni.
Bir vol­kan gibi,
Kük­re­me­ye hazır bir aslan gibi,
İçi­miz­de ka­bar­ma­ya devam edi­yor.
Deniz’ler ölmez.
‘Bu­ra­da ölen yal­nız­ca be­de­nim­dir ki,
Zaten ölüm­lüy­dü.
Öle­cek­ti ama dü­şün­ce­mi öl­dü­re­me­ye­cek­si­niz.
Dü­şün­cem ya­şa­ya­cak­tır ‘de­miş­ti Deniz Gez­miş.
Mayıs yak­laş­tık­ça,
Ru­hum­da fır­tı­na­lar es­me­ye baş­lı­yor.
Ko­pu­yo­rum ha­yat­tan,
6 Mayıs 1972 gi­di­yo­rum.
Ka­vu­ru­cu bir sızı be­li­ri­yor yü­re­ğim­de.
Bir sı­zın­tı baş­lı­yor göz­le­rim­den,
Sel olup akı­yor.
O hüznü ya­şa­mak,
O duy­gu­yu ta­ze­le­mek,
Saman alevi gibi sav­rul­mak.
Ru­hu­mu yo­ru­yor.
Ben mi ters yol­dan gi­di­yo­rum.
Sis­tem mi?
Sis­tem beni çok yo­ru­yor.
Fark­lı al­gı­lı­yo­rum,
Ve de fark­lı yo­rum­lu­yo­rum.
Fark­lı oku­yo­rum.
Bunu bi­li­yo­rum bey­nim sıra dışı.
Ağır bir dis­lek­si ol­du­ğu­mu son­ra­dan öğ­ren­miş­tim.
İlko­kul öğ­ret­me­nim ’bu çocuk oku­ya­maz’ de­miş­ti.
Hak­lıy­dı.
Tıpkı Al­bert Eins­ten gibi,
3 sı­nı­fa kadar öğ­re­ne­me­miş­tim oku­ma­yı.
Bey­nim fark­lı ça­lı­şı­yor ya,
Sa­nı­rım her şeyi fark­lı ana­liz etmem hep bu yüz­den,
Sis­te­min adamı ola­mı­yo­rum,
Ol­ma­ma­lı­yım da.
Tarih 6 Mayıs 2024
Ve ge­ce­nin ka­ran­lı­ğın­da,
Tek­rar derin bir fır­tı­na­da­yım.
An­ne­me ses­le­ni­yo­rum,
Deniz’i düşün anne di­yo­rum.
Sen ve ‘O ‘ ora­da­sı­nız.
Her mayıs şa­fa­ğın­da,
Uzun uzun öter­ken kuş­lar.
Esen yel dö­ver­ken da­ra­ğaç­la­rı­nı,
Genç­li­ği­nin ba­ha­rın­da genç­ler,
On­la­rı düşün anne,
Düşün ki anne,
Yü­re­ğin ağ­la­sın,
Düşün ki anne,
Yü­re­ğin du­ala­sın.
Nice yiğit ana­lar ağ­lı­yor,
Nice yiğit ba­ba­lar acıyı içine mıh­lı­yor.
Düşün ki o an,
Yağız de­li­kan­lı,
Da­ra­ğa­cı­na çık­ma­dan önce,
Öz­gür­lük ve tam ba­ğım­sız­lı­ğı hay­kı­rı­yor.
An­ne­me ses­le­ni­yo­rum.
Sen ve Deniz orada.
Siz ka­vuş­tu­nuz.
Söyle O’na di­yo­rum.
Benim kı­zım­da tam ba­ğım­sız bir va­ta­nı sa­vu­nu­yor.
Senin bı­rak­tı­ğın me­şa­le­yi ta­şı­yor.
Mus­ta­fa Kemal’in yo­lun­da iler­li­yor.
Söyle O’na ki,
O’na selam du­ru­yo­rum.
Hüz­nüm çok büyük.
Son­ba­har ak­şa­mı gibi,
Yü­re­ğim­de bir sızı,
Ru­hum­da fır­tı­na.
Anne ha­tır­lar mısın? di­yo­rum.
Çok kor­ku­yor­dun.
Deniz’i o kadar kötü an­lat­mış­lar­dı ki sana,
ki­tap­lar­dan,
Ya­zar­lar­dan kor­ku­yor­dun.
Kitap oku­ma­mı­zı ya­sak­la­mış­tın.
Sen öyle öğ­ren­miş­tin,
Kitap oku­yan te­rö­rist olu­yor diye.
Ha­tır­lar mısın anne?
Kaç kez ki­tap­la­rı­mı­zı so­ba­ya atıp yak­mış­tın.
Biz ise de­li­ce­si­ne kitap oku­duk.
Ders ki­tap­la­rı­nın içine sak­lar,
Giz­li­ce okur­duk.
Sana hiç kız­mı­yo­rum.
Hala deli gibi se­vi­yo­rum seni.
Bu kadar cesur,
Bu kadar ah­lak­lı ol­ma­say­dın sen,
Bu gü­zel­lik­ler­den bes­le­ne­bi­lir miy­dik biz?
Hay­si­yet­li ol­ma­yı,
Dik dur­ma­yı,
Yük­sek onur­lu ol­ma­yı öğ­ren­dik sen­den.
Bizi sev­giy­le ma­ya­la­dın,
Ce­sa­re­tin­le aşı­la­dın.
Sende hak­lı­sın anne.
Bu top­rak­la­rın ay­dın­lan­ma­sı­nı is­te­mi­yor­lar­dı.
Kitap=Te­rö­rist al­gı­sı ya­ra­tıl­mış­tı.
Ya­sak­lı ya­zar­lar,
Ya­sak­lı ki­tap­lar vardı.
Kor­ku­la­rı­nı şimdi daha çok an­lı­yo­rum anne.
Ve ne­re­de bi­ri­le­ri,
Özgür olmak için mü­ca­de­le edi­yor­sa,
Orada ya­sak­lar vardı.
Deniz’i düşün anne,
Her mayıs şa­fa­ğın­da,
Uzun uzun öter­ken kuş­lar,
Esen yel dö­ver­ken da­ra­ğaç­la­rı­nı,
Genç­li­ği­nin ba­ha­rın­da genç­ler,
On­la­rı düşün anne,
Dü­şün­ki yü­re­ğin an­la­sın,
Nice yiğit ana­lar ağ­lı­yor.
Düşün ki o an,
Bir yağız de­li­kan­lı,
Da­ra­ğa­cın­da sal­la­nı­yor…

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Gülten Şimşek - Mesaj Gönder --- Okunma


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Hamle Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Hamle Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Hamle Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Hamle Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.