Şehit babası İhsan Aşınmaz

Bu haber 31 Ağustos 2018 - 1:50 'de eklendi ve 907 kez görüntülendi.
Kadir Kürşat Tamerkadirtamer@hamlegazetesi.com.tr

Kadir Tamer

Gözlerini fani dünyaya kapayana kadar tam 24 yıl boyunca şehit oğlunun acısını eşi ile birlikte paylaştı. Her daim gözleri nemliydi. Evladını kaybeden her baba gibi buruk, yüreği hüzünlü, kalbi yaralıydı. Şehitlerimizin aziz kanları ile sulanan vatanımız uğruna oğlunu toprağa veren İhsan amca evlat acısının yanında bir o kadar da gururluydu. Nasıl gururlu olmasın ki. Evladını vatan toprağı için feda eden binlerce babalardan birisiydi o. İhsan amcada her şehit anne ve babasının duygularını yaşayarak hayatını idame ettirmeye çalışıyordu. 3 yıl önce de eşini kaybetmişti. Onun tabiri ile eşi oğlu ile buluşmuştu. 29 Ağustos akşamı bu kez İhsan amca, oğlu ile buluştu…

İhsan Aşınmaz ve eşi İlhan Aşınmaz’ın oğlu Tankçı Er Özden Aşınmaz, Bitlis’in Mutki İlçesi’nde 1994 yılında PKK terör örgütü ile girdiği çatışmada şehit düştü. İhsan amca gencecik yaşta şehit verdiği oğlunun anısını yaşatmak için elinden gelen herşeyi yaptı. 1995 yılından itibaren aralıksız 20 yıl boyunca oğlunun şehit düştüğü toprakları ziyaret etti. Her yıl kendisine ait motosikletle oğlunun görev yaptığı birliğe, şehit olduğu bölgeye giden İhsan amca şehit oğlunun silah arkadaşları ve vatani görevini yapan diğer askerler ile evlat acısını bir nebze olsun dindirmeye çalıştı. Son yıllarda güvenlik gerekçesi nedeniyle bu ziyaretlerine ara vermek zorunda kaldı. Bir daha da gerçekleştirmek nasip olmadı.

Evinin bir köşesini oğlundan kalan fotoğraflar, kullandığı eşyalar ile donattı. 2015 yılına kadar acısını birlikte paylaştığı eşini de kaybeden İhsan amca geçtiğimiz akşam saatlerinde sevdiklerine yıllardır özlemini duyduğu oğluna ve eşine kavuştu.

Oğlunun anısını yaşatmak için yaptıklarını Hamle Gazetesi’nin 13 Ekim 2016 tarihli sayısında ‘22 yıldır bitmeyen hasret’ başlığı ile okuyucularımız ile paylaşmıştık. O gün yayımlanan haberde İhsan amca, “Eşimle birlikte yaşadığımız evlat hasretini oğlumun fotoğrafları ve eşyalarının bulunduğu odayla gidermeye, avunmaya ve acımızı biraz olsun böyle dindirmeye çalıştık” demişti.

O gün evinde yaptığımız görüşmede 90’lı yıllarda şehit haberlerin arttığını anlatan İhsan amca, “Eşim her gün camın önünde endişeyle beklerdi. O endişeli bekleyişin bir günü iki asker evimize gelerek oğlumuzun şehit düştüğünü söylediler. Eşim baygınlık geçirdi, ben de hayatımın en büyük şokunu yaşadım. Oğlumun cenazesi geldiğinde dönemin valisi Leyla Aytaman çok büyük bir karşılama düzenledi” derken gözyaşlarına hakim olamıyordu.

Oğlunun odasından hiç çıkmadığını anlatan İhsan amca, “Eşimle birlikte zamanımızın büyük çoğunluğu bu odada geçiriyorduk. Eşimin vefatından sonra artık tek başıma bu odada bulunuyorum. 20 yıl boyunca oğlumun şehit olduğu bölgeye gittim. Kendime ait motosikletim ile Muğla’dan yola çıkıp şehirleri gezerek Bitlis’e ulaşıyordum. Bitlis’te beni jandarma karşılıyordu. Oğlumun şehit düştüğü tarihte o topraklarda bulunuyor, askerler ile birlikte aynı karavandan yemek yiyor ve onlarla birlikte bir anma programı düzenliyorduk. Ancak son dönemde yaşanılanlar nedeniyle 2 yıldır güvenlik gerekçesi ile o bölgeye gidemiyorum. Buda beni çok üzüyor demişti.

20 yıl boyunca Bitlis’e yaptığı yolculuklarda iki kez teröristlerin saldırısına maruz kalan İhsan amca, “2000 ve 2002 yıllarında oğlumun şehit olduğu topraklara gitmek isterken Sivas- Erzincan yolu üzerinde terörist saldırısına uğradım. Beni dövdüler ve soyuldum, bir vatandaş beni karakola götürdü. Tedavim tamamlandıktan sonra yoluma devam ettim ve Bitlis’e ulaştım. Bu yolculuklarım 2014 yılına kadar devam etti. Allah kimseye evlat acısı yaşatmasın. 22 yıldır yaşadığım evlat acısını anlatacak bir kelime yok” diyerek 24 yılın özetini bizlerle paylaşmıştı.

Muğla’da düzenlenen birçok etkinliğe katılmaya özen gösteren İhsan amca, bir tören sonrasında yaptığı konuşmada hepimizi derinden etkilemişti. Gözyaşları içinde yaptığı konuşmasını, “Oğlumun kanı bu vatana helal olsun” sözleri ile tamamlamıştı. Kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir anı yaşatmıştı İhsan amca bizlere. Dün 30 Ağustos Zafer Bayramı’nın 96. yıldönümü kutlamalarında gözlerim İhsan amcayı aradı. Hayatta olsaydı yine törenin yapıldığı Cumhuriyet Meydanı’nda yerini alacağını biliyordum. Bu kez nasip olmadı, İhsan amcayı böyle bir günde oğlunun ve eşinin yanına uğurladık. Mekanın cennet olsun İhsan amca…

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

Yorum Yok

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.