Kent Ormanı ve Yaraş Parkının Halleri

Bu haber 28 Nisan 2014 - 19:39 'de eklendi ve 1.775 kez görüntülendi.
Namık Açıkgöznamikacikgoz@gmail.com

Prof. Dr. Namık Açıkgöz

Yıllar önce, hafta sonları, nefes almak için Yaraş’taki Kent Ormanı veya Yaraş Parkı’na giderdik. Oralara yapılan yatırımlar, pek yeterli olmasa da, insanî ihtiyaçların giderilebilmesine göre yapılmıştı. Yiyecek-içecek servisi veren bir kaç bina, tuvaletler, çeşmeler, pek yeterli olmasa da ihtiyacı az çok karşılardı.

Bu iki dinlenme mekânının şehre yakın olması büyük bir avantajdı. Kısıtlı bütçesiyle oralara gidenler, hafta sonlarında çoluk-çocuğuyla, eşiyle-dostuyla güzel bir gün geçirirdi. Yaz sıcaklarında Muğlalılar için oralar ferahlatıcı yerlerdi.

Şimdi oralar harabe hâlinde. Tıpkı Bayburtlu Zihni’nin dediği gibi:

Vardım ki yurdundan ayak göçürmüş

Yavru gitmiş ıssız kalmış otağı

Câmlar şikest olmuş meyler dökülmüş

Sâkîler meclisten çekmiş ayağı

Binlerce lira verilerek yapılan o binalar, o oyuncak alanı, Kent Ormanı’nın o muhteşem giriş kapısı, içerdeki ahşap levhalar, kırılmış, dökülmüş…

Geçen Cumartesi, bir arkadaşımla beraber oralara gitmiştik. Gitmez olaydık!…

Arkadaşımın şimdi 20 yaşında olan çocuğu da vardı yanımızda… Onun ilk çocukluk günlerinin bir kısmı o parkta geçmişti. Çocukken bindiği salıncaklar, kaydığı kaydıraklar parçalanmış, pas tutmuş… Yemek yedikleri yerler viraneye dönmüş… Bitkiler, doğal vahşetleriyle her yeri kaplamış… Orada burada çöpler…

Hadi biz neyse de, o gencin hayâlleri yıkıldı… Oraya çocukluğunu bulmak için gitmişti ama büyük bir terk edilmişlikle karşılaşınca, büyük bir hayâl kırıklığı yaşadı.

Bizler orada terk edilmişlik hüznü yaşarken, orta yaşlı üç kişi daha geldi… Onlar da birşeyler arıyorlardı… Belki gençlik yıllarını, belki ilk göz ağrısı çocuklarının sevinçlerini arıyorlardı… Onlar da hüzünlenerek ayrıldı oradan.

Biz oralardan ayrılırken, içimde Attila İlhan şiir okuyordu:

Şenlik dağıldı, bir acı yel kaldı içimde yalnız

O mahur beste çalar, Müjgan’la ben ağlaşırız

Gitti dostlar, şölen bitti, ne eski heyecan ne hız

Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız

O mahur beste çalar, Müjgan’la ben ağlaşırız

Artık, o parklardan herkes ayak göçürmüş ve ıssız kalmış otağı… Artık oralarda şenlik-şadumanlık yok… Oralarda bir acı yel kalmış… Bize de, Müjgan’la beraber ağlamak kalmış.

Şimdi Muğla Büyükşehir Belediyesi var. Dört bir tarafı ormanlarla çevrili şehrimizde, değil sadece Muğlalılara, bütün Türkiye’ye ve hatta bütün dünyaya hitap edecek orman parkları yapmak, terkedilmiş parkları yeniden düzenleyerek hizmete sunmak, hem Menteşe Belediyesi’nin, hem de Büyükşehir Belediyesi’nin öncelikli görevleri arasında olmalıdır. Sayın Bahattin Gümüş ve Sayın Osman Gürün’ün, bu işe duyarsız kalmayacağını, Melih Gökçek’i geçtik, hiç olmazsa Yılmaz Büyükerşen’i örnek alacaklarını düşünüyoruz.

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

1 ADET YORUM YAPILDI
Saim Öztürk 02 Mayıs 2014 / 14:23

Sayın Hocam,Yaraş Piknik Alanı dökülüyorsa sorunun adresi Muğla Belediyesi değil,Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bunun Muğla’daki ilgili daireleri olmalı.Muğla Belediyesine soracaksanız,şehrin göbeğindeki Kışla Parkını sorun.Vere,vere gittikçe daraltılan,Kapalı Spor Salonu bitince,çevresini bile göremeyecek bir parka dönüşecek olan Kışla Parkı can çekişiyor.