ESKİYE DÖNÜŞ

Bu haber 15 Mayıs 2013 - 0:01 'de eklendi ve 1.078 kez görüntülendi.
İsmail Ataseverismailatasever@hamlegazetesi.com.tr

Bir önemli gelişme üzerine bu eskiye dönüşten başkası değil diyorum.
Bakıp görüldü başka çare yok.
Ne etseler, nasıl alternatif ürün arayışlarına gidilse de istenilen sonuç alınamadı.
Galiba en iyisi geçmişe yönelmek dendi.
Evet Tütün’den dem vuruyorum.
Yaklaşık bir asrın üzerinde, içinde bulunduğumuz Ege Bölgesi dahil daha birçok bölgenin temel geçim kaynaklarından tütün asıl olandı.
Nasıl olmasın ki!
Bu ürün, bunca süre içerisinde halkın en önemli geçim kaynaklarından biriydi.
Dolayısıyla tütün üreticileri her türlü ihtiyaçlarını bu üründen elde ettikleri gelirle sağlardı.
Evlerini aynı gelirle yaparlar.
Bir ailenin evlatlarının muradına ermesi buna bağlıydı.
Daha da öte kimi çocukların tahsilini tamamlaması, yine tütüne endeksliydi.
Velhasıl, neresinden bakarsanız bakınız bir zamanlar koca bir bölgenin en önemli geçim kaynağı olmuştu tütün.
Ne var ki zaman aynı ürünün aleyhine işliyordu.
İnsan sağlığı için ciddi bir tehlike içerdiğinden hareketle birileri düğmeye basmıştı.
Bunun anlamı, tütün ekim alanlarının daraltılmasından başkası değildi.
Nitekim üstesinden geldiler.
Bakıp gördük ki başkalarının da dayatmasıyla tütüne kota getirilmiş.
Hal böyle olunca Muğla merkez ilçe olmak üzere ona bağlı birçok yerleşim biriminde tütün ekim alanları daralmaya başladı.
Ta ki tamamen yok oluncaya dek.
Evet bu doğruydu.
Dünyanın en meşakkatli ürünü olmasına karşın, halkın temel geçim kaynaklarından tütün, yok olmaya doğru gidiyordu.
Derken tütün ekim alanları birer birer yerini başka ürünlere bıraktı.
Hani dense ki bir zamanlar bölgenin en önemli ürünleri arasında yerini alan tütün, bugün artık tarihe karıştı.
Kesinlikle abartı değil.
***
Peki ne olacaktı?
Tütünün yerine hangi alternatif ürünler gelecekti?
İlgili bakanlık ve ona bağlı taşra birimleri harekete geçtiler.
Kendi bölgemizde ön görülen ürünlerin başında zeytin gelmişti.
Birde baktık dağ taş zeytinlik oldu.
Ama yeterli değildi.
Zira tütünün ekonomik getirisine ulaşamıyordu.
Arayışlarını sürdüren ilgili ve yetkililer kapari’yi önerdiler.
Kültür mantarı dendi.
Birçok meyvenin yetiştirilmesi dendi.
Ama olmadı.
Ne edilse ne yapılsa da hiçbir ürünün ekonomik değeri, tütünle boy ölçüşemiyordu.
***
Şimdi ise her halde başka seçenek yok denilmiş olmalı ki yeniden tütün ekiminin önerildiğini gözlüyoruz.
Özellikle tütün tüccarları, ekicilere birçok alternatifler sunuyor.
Dolayısıyla bu önerilere sıcak bakan Muğla merkez ilçe, Yeniköy, Düğerek ve Kötekli Mahalleleri halkı, tüccarlarla sözleşmeli olarak tütün dikimine yöneliyor.
Ne var ki bir sıkıntı vardı.
Söz konusu yerleşim merkezleri halkı ya aynı zahmete katlanmak istemediğinden ve ya tütün ekim, dikim ve işlemesini unutmuş olmalarından olacak ki, üretici kesim başka yerlerden işçi getirmek zorunda kalıyor.
Bakıp gördüğümüzde, aynı ürünün yetiştirilmesi için Aydın İli Bozdoğan İlçesinden işçiler getiriliyor.
Evet yanlış duymadınız.
Bugün için söz konusu yerlerde yetiştirilecek tütünün işlemesini dışarıdan getirilen işçiler üstlenmiş vaziyette.
Bunlar yaklaşık 6 ay süreyle Muğla’da kalarak, tütünün işlemesini yapacaklar.
Hal böyle olanca acaba diyorum.
Bu bir başlangıç olabilir mi?
Yıllar öncesinde olduğu gibi bölge halkı yeniden tütüne yönelir mi?
Bakıp göreceğiz.
Zira şimdiden bir şey söylemek olası değil.

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

Yorum Yok

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.