Bir Çocuğun Ölümü, Bütün İnsanlığın Ölümü

Bu haber 20 Şubat 2018 - 0:39 'de eklendi ve 766 kez görüntülendi.
İsmail Zorbaismailzorba@hamlegazetesi.com.tr

İsmail ZORBA

 

Minik minik kolları düşmüş iki yanına

Dalmış pembe düşlere dünyalardan habersiz

Düşlerin getirdiği mutluluk olsun sana

Sevdiğin ve sevildiğin bir hayatı sür bebeğim

Günün günden güzel olsun.”

Kayahan Açar

 

Kırgın olmak kırılmak mıdır? Vücudun kırgınlığı geçer ruhun kırgınlığı kolayından geçmez. Hep bir tarafın kırık kalır üşür bir tarafın. Belki de bir tarafın hep kanar, yüreğin kanar. Bir tarafın eksik kalır, tamamlanmaz. Rüyaların, hayâllerin hep kanat; bir tarafın sakat kalır, eksik kalır, tamamlanamazsın İçindeki çocuk ölürse bil ki sen de ölürsün. Bir çocuğun ölümü, bütün insanlığın ölümüdür.

Bu konuda yazmaya mecalim yok. Çocuklara uygulanan şiddet, taciz içimi yakıyor. Ruhumu incitiyor. Kalbimi kırıyor ; insana inancımı sakatlıyor.. Gözümün önünde hep sakat bırakılmış ruhlar.. Çocuk söz konusu olunca çiçekler aklıma düşüyor. Dalından koparmaya nasıl kıyamıyorsam bir çiçeği, bakmaya nasıl kıyamıyorsam bir çocuğa şiddeti aklım havsalam almıyor. Bir çocuğun gözyaşı seller gibi akıyor içime, boğuluyorum. Tek bir gerçek, acı gerçek bir cümlede kilitleniyor: Bir çocuğun ölümü, bütün insanlığın ölümüdür.

İnsanlık elimizden kayıp gidiyor. Haykırmak istiyorum. Çığlıklarımda boğuluyorum. Sesim çıkmıyorum. Sesimi duyamıyorum. Karanlıklarda kayboluyorum. Yüzlerce, binlerce çocuğun ağlaması, imdat çığlıkları kulaklarımda. Cam kırıkları yüreğime batıyor, Yüreğim kanıyor. Ben bir insan olarak insanlığımdan utanıyorum. Biçare olmaktan, naçar düşmekten utanıyorum. Bir yerlerde çığlıklarımız duyan olmalı. Haykırmalıyız tek bir yürek: Bir çocuğun ölümü, bütün insanlığın ölümüdür.

Çocuklar masumiyetimiz. Çocuklar can şenliğimiz. Çocuklara dokunan elleri lanetliyorum. Artık yarım kaldı insanlığım; katledilen aslında içimdeki çocuk, çocukluğum. İnsan kalabiliyorsak eğer, bunca kötülüğün, şiddetin, cinayetin, şerrin ve de kötülüğün arasında iyilik yaşıyorsa, erdem, merhamet, vicdan, iman içerisindeyse hala insanlık bilin ki içlerindeki çocuk ölmemiştir.  İçimizdeki çocuk yarınlara umutlarımızdır, hayâllerimizdir, mirasımızdır. İçimizdeki çocuk, çocuklarımıza bırakacağımız en büyük mirasımızdır. İçimizdeki çocuk Yaradan’ın bize en büyük emanetidir. Unutmayalım: Bir çocuğun ölümü, bütün insanlığın ölümüdür.

“Kan ter içinde uykularından uyanıyorsan eğer her gece

Yalnızlık sevgili gibi boylu boyunca uzanıyorsa koynuna

Olur olmaz yere ıslanıyorsa kirpiklerin artık her şeye

Anneni daha sık anımsıyorsan hatta anlıyorsan

 

Kalbini bir mektup gibi buruşturulup fırlatılmış

Kendini kimsesiz ve erken unutulmuş hissediyorsan

İçindeki çocuğa sarıl

Sana insanı anlatır”

Sezen Aksu

İçimdeki isyan, haykırış, lanetleme çocuklara dokunan ellere, içindeki çocuğu katletmiş vicdansızlara. İçimdeki isyan şöyle haykırıyor : “Çocuk canilerinin nefes almaya dahi hakkı yok!” Çocuklara dokunan elleri kırsak, o canileri en kötü cezalarda cezalandırsak belki yüreğimizdeki acının ateşi serinler. Ya sonrası. Toplum vicdanı rahatlar mı? İçimdeki çocuğa ne derim? Konuşmayla, yazmayla, haykırmayla, lanetlemeyle is bitiyor mu? İçimdeki çocuğu yaşatmalıyım. İçimdeki insanı terk etmemeliyim. Biliyorum ki: Bir çocuğun ölümü, bütün insanlığın ölümüdür.

Bana yapılan küçük bir haksızlıkta nasıl isyan ediyorsam, dünya meseleleri uğruna benliğim uğruna yaptığım mücadele bir hak arama davasına dönüşüyorsa çocuklar için, onlara iyi günler gördürmek için artık bir şeyler yapmalıyım. Bir olup haykırmalıyım. Çocuklar ağlamasın, çocuklar ezilmesin, şiddet görmesin. İçimdeki çocuğu hep yaşatmak adına, emanetimiz olan çocuklarımıza daha güzel göstermek adına, onlara daha güzel günler yaşatmak adına artık bir şeyler yapmalıyız. Kendi adımıza bir kere daha seslenelim: Bir çocuğun ölümü, bütün insanlığın ölümüdür.

“Bütün çocuklar 
Yokluk bilmesinler
Et, şeker, süt bulsunlar
Giyimli, tok ve rahat
Gitsinler okullara
Sınıflarını geçsinler.

Büyükler biraz daha yorulsun
Onlar da büyüsünler
Onlar da mesut olsunlar
Geçti, kaç savaş ezikliği
Çocukları düşünsünler
Çocuklar iyi gün görsünler.”

Behçet Necatigil

 

 

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

1 ADET YORUM YAPILDI

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.
Nilgün Açık Önkaş 20 Şubat 2018 / 17:02

İnsanlık öldü çocuk… İnsanlık Aylan ve Galip kardeşler küçücük beden olarak kıyıya vurduğunda öldü, okul yerine çocuk gelin yerine kondugunda öldü… Çocuk dünya, çok kötü, çok çok kötü… İnsanların çoğu çıkarcı, riyakar, hin ve hilekar çocuk… Bu yüzden anne karnı huzuru yok bilesin…