Barınaktaki Kediyi Ziyaret

Bu haber 01 Temmuz 2014 - 0:21 'de eklendi ve 1.009 kez görüntülendi.
Namık Açıkgöznamikacikgoz@gmail.com

Bu köşenin okuyucuları hatırlayacaktır. 31 Mayıs günü Kötekli’deki doğum sancısı çeken hamile bir kediyi akşam saat 21 civarı Büyükşehir Hayvan Barınağı’na getirmiştim; başta Veteriner sevgili Ferit olmak üzere, oradaki arkadaşların gayretiyle o kedi sezeryanla doğum yapmıştı ve 5 tane yavrusu olmuştu.  Ertesi gün  veya takip eden günlerde, kediyi ve yavrularını görmeye “Anneye veya yavrularında bir şey olmuşsa, yüreğim kaldırmaz.” diyerek gidemedim.  Çünkü 22 Nisan günü bahçemdeki kedinin 3 yavrusu olmuştu ve biri 15 gün sonra, bütün kurtarma gayretlerimize rağmen ölmüştü de 1 hafta ağzımızı bıçak açmamıştı. Bu defa barınakta doğum yapan kedinin ve yavrularının acısı çökmesindi yüreğime; ondan gidemedim.

Ertesi hafta oğlum barınağı aramış. Yavruların da annenin de sağlığının iyi olduğunu; hatta annesiz kalan 2 yavruyu da yanlarına koyduklarını; 7 yavru 1 anne kedi, gül gibi geçinip gittiklerini duyunca çok sevinmiştim.

Geçen hafta işte o yavruları görmeye gittik oğlumla. Anne ve yavruları (2 de bonus yavruyla beraber) barınakta hayli gelişmişler. Gözleri açılmış ve yaramazlık yapmaya bile başlamışlar.  Tabii, anne yavruları terk etmesin diye, maalesef parmaklıklı bir yerde tutuluyorlar. (Ne yapsın idareciler?… Anne yavruları terk ederse, yavruların bakımı daha da zorlaşacak.)

Şimdi barınakta 1 sarı 7 tekir yavru var. 1 aylık oldular. Henüz memeden kesilmediler. Kaçı erkek, kaçı dişi bilmiyorum. Hevesleri gelip geçici olan değil, gerçek kedi severlerin, zamanı geldiğinde o yavruları sahiplenmesi mümkündür sanırım.

Hayvanların Yaz Trajedileri

“Gerçek kedisever” deyince aklıma geldi… Eskiden yazlıklarda görüp yaşadığımız “terk edilmiş hayvan trajedisi”ni, şimdilerde Kötekli’de de yaşıyoruz. Vakit ayırıp kafa yorup yazsanız, bir sürü kedi-köpek dramı çıkar Kötekli’den.

Haziran ortalarında, Kötekli sokakları terk edilmiş evcil hayvanlarla dolup taşar. Her köşede bir kedi veya cins bir köpek görürsünüz. Genellikle bir kaç gün, sahiplerinin terk ettikleri yere gelirler. (Sahibinin terk ettiği yere bir buçuk ay gelen köpek biliyorum.) Kediler acı acı miyavlar, köpekler, acı acı havlarlar veya ulurlar. Sahiplerinin kokusunu en son duydukları yer, onlar için bir süre ümit mekânıdır.  Sahibinin dokunuşu, okşaması, sevmesi olmasa bile, kokusu onları hayata ve oraya bağlar.

Hazır yemeğe alışmış olan bu hayvanlar, önceleri karınlarını doyurmayı da beceremezler ve bir hayli zayıflarlar. Âdetâ bir deri bir kemik kalırlar. Bir süre sonra gördükleri her insana yanaşırlar. İnsanlar da yanaşan kedi ve köpeği tekmelerler… Bir süre sonra, o kedi ve köpekler, tekmelerin yarattığı bir vahşi hayvana dönüşür.

Kötekli sokakları yazları cins kedi ve cins köpek cennetidir. İnsan olsalardı, ihanetin kahrını yaşarlardı ama onlar havvandırlar ve ne ihanet bilirler, ne kahır!… Sadece ümitle yaşarlar bir süre; sonra onlar da vahşileşirler… Tıpkı insan sahipleri gibi.

Sevgili gençler, madem aldınız bir hayvan, yaz kış bakın onlara. Hiç olmazsa yazın giderken barınağa verin. Ev kedileri ve köpekleri için sokaklar çok tehlikeli.

 

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

Yorum Yok

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.